خداروحش راشاد رادراين شب جمعه شادكند،وبه شما صبر وتحمل عنايت فرمايد.
من الان42 سال دارم ودر7سالگي مادرم را از دست دادم ودر سال 85هم پدرم، نعمت بودن وداشتن پدرومادراز بزرگترين نعمتهايي است كه خداواندبه ما عطاكرده وبايد قدرش را بدانيم.

قبل از اینکه فرصت این دنیامون تموم بشه قدر هم رو بدونیم
یه کم بیشتر برا هم وقت بگذاریم و خوبی ها رو به فردا عقب نندازیم
شاید خیلی وقت باقی نمونده باشه
....

خدا رحمتشون کنه)-:

برای من و امثال من که پدرشونو زود از دست دادن حمایت پدر و تجربیات پدر هاست که برا زندگی آینده فرزندان مهمه، که متاسفانه ازش محروم میشن
از انتخاب شغل گرفته تا ازدواج و غیره...

بسمه تعالی:
پدر من هم انسانی بزرگ بود و فراقش آن اندازه سنگین بود که هنوز بعد از گذشت ده سال، زجر نبودنش چون سایه ای بر سر زندگیمان خیمه زده و مادرم زنی مومنه و مهربان و دو سال است به بیماری سختی دچار شده و من برای شفایش شاید باورتان نشود دو و نیم میلیون صلوات نذر چهار ده معصوم و حضرت زینب و حضرت معصومه و حضرت عباس سلام الله علیهم اجمعین کردم و روزانه بین پانصد تا هزار صلوات آن را می فرستم و معجزه آن را دیدم و اگر زنده بمانم شاید حدود پانزده تا بیست سال طول می کشد،و افتخار هم می کنم و می دانم قطره ای از محبت های آنان را جبران نمی کنم. توصیه من به همگان این است احترام پدر و مادر خود را نگه داریم که نعمت های بی بدیل خدای متعال اند.

آفاقها گرديده ام. خوبان فروان ديده ام. ولي شماها (پدر و مادر) چيز ديگري هستيد. قدر آيينه بدانيم تا هست، نه آنوقت که افتاد و شکست. قبل از آنکه به ياد هم بنشينيم، کنار هم بنشيني.

اونهایی که پدر مادر دارین هرچی گفتن بگین چشم حتی اگه اون کارها را انجام نمیدین، دلشون خوش میشه...

دوست عزیز کاملا درک میکنم، آدم وقتی بزرگتر مییشه به وجود پدر و مادر بیشتر نیاز پیدا میکنه...
من 4 سال پیش پدرم و 5 ماه پیش مادرم را از دست دادم الان می بینم چه نعمت های بزرگی را از دست داده ام...الان با اینکه در یکی از بهترین مقاطع تحصیلی در سطح دکترا درس می خونم ولی غم از دست دادن این دو عزیز خیلی زندگی را برایم سخت کرده است. روز پنج شنبه هست برای همه دوستانی که در اینجا کامنت گذاشته اند و معمولا یکی از عزیزاشونو از دست داده اند را با فاتحه ای یاد کنیم.
تابناک خیلی متشکریم از تیتر زیبایتان،
مردم عزیز هم نهایت لطفشان را نشان داده اند هیچ کسی کامنت منفی نزاشته .....

به خدا وقتی به این مسئله فکر میکنم دلم خیلی میگره نظرات تمامی شما عزیزان را هم خوندم خیلی خیلی ناراحت شدم ولی ای کاش تا وقتی کنار هم هستیم قدر همدیگرو بدونیم

پدرم با کارگری وحقوق 2400 ریال در سال 54-55 هشت فرزند بزرگ کرد و همه به یه جایی رسیدیم ولی متاسفانه حتی دانشگاه رفتن اولین فرزند را هم که همیشه آرزوش بود ندید . خدا رحمتش کنه امیدوارم مادرم از ما راضی باشد و ما را بخاطر بعضی کوتاهی ها ببخشد . دنیای زود گذری داریم قدر والدین را بدانیم .