اتفاقاتي كه در دربي پايتخت رخ داد، بيترديد باعث ميشود نگاه هر بيننده و حتي افراطيترين هواداران دو تيم را به اين بازي تا حدودي نسبت به شهرآوردهاي گذشته تغيير دهد. بازي به شكلي ديگر پيش رفت و در حقيقت جذابترين بازي سالهاي اخير رقم خورد. فوتبالي كه هر چند در نتيجه بازي نه هواداران را راضي ميكرد و نه بازيكنان و مربيان را، اما از تماشاي آن كمتر كسي احساس پشيماني كرد.
بازي با برنامه استقلال و قلعهنويي از يكسو و فوتبال تهاجمي و گاهي انتحاري پرسپوليس، همراه درخشش علي كريمي كه بيشك داشت با تمام وجود از حيثيت بازيگرياش دفاع ميكرد، در اذهان عمومي باقي خواهد ماند. ميتوانستيم از ديدن دريبلهاي شماره 8 جادويي پرسپوليس لذت ببريم و البته فوتبالي كه جباري به نمايش ميگذاشت را مانند هميشه بيآلايش و خالي از هر اضافهكاري ببينيم. منتظري كمنقصترين بازياش را ارائه كرد و پژمان نوري مانند هميشه عنصري كماشتباه بود كه مثل كارگر در زمين زحمت ميكشيد. چنين فوتبالي براي چه كسي جذابتر ميشود و البته چه كساني را از خود ميراند؟
ناشناس
|
|
۱۸:۳۶ - ۱۳۸۷/۰۷/۱۴
0
2
پاسخ
واقعا شانس آورديم كه پرسپوليس گل تساوي رو زد وگرنه صندلي سالم تو ورزشگاه نميموند