خدا رحمتشون کنه و صبر به بازماندگان

مظلومانه به نیا می اییم و مظلومانه می میریم وکسی نیست که صدایمان را بشنود و...

واقعا زشت است که مراسم اینقدر غریبانه و کم جمعیت برگزار شد ولی از یک جهت هم تقصیر برگزار کنندگان است. پنجشنبه دانشگاه تعطیل است. اگر می گذاشتند مراسم را یک روز دیگر برگزار می کردند غلغله می شد.

ایشان از یاسیس کننده های دانشگاه شریف بودن و بسیار جالب خ در دانشگاه شریف حتا یک تسلیت کوچیک نزدن جالب حتا خیلیها هم نمیدونستن

صد میلیون از زحمت ایشون صاحب برق شدند اون وقت 4نفر باید زیر جنازه رو بگیرند.واقعا آدم نمی دونه چی بگه

بنده بسیارخوشحال شذم از اینکه گروه کثیری از فقدان این مرد واقعا بزرگ اظهار غم وناراحتی کرده بودند . وچون عذه ای خواسته بودند اطلاعی از زندگی ایشان داشته باشند عرض میشود: مرحوم خلد اشیان مهندس لکستانی فززند مرحوم شیهید یوسف((مسعود دیوان) که در اواخر حکومت قاجار فرمانذه نظامی منطقه سلماس از شهر های اذربایجانغربی بود.))درسال1294 در سلماس متولد .میشوند متاسفانه در سال 1298 هجری شمسی با توجه به ضعف حکومت مرکزی فردی بنام اسماعیل اقا سیمیتگو با کمک نظامیان شکست خورده حکومت عثمانی در جنگ بینالملل اول وحمایت انگلیس برای تشکیل حکومت کردستان با حدود بیش از ده هزار نیروی مسلح سر به شورش بر میدارد از حکومت مرکزی هیچ کمکی نمیرسد یوسف خان پدر مهندس لکستانی با همرهی مردم لکستان ودو برادرش بنام های صادق خان و ابراهیم خان هر چه در توان داشتند در طبق اخلاص میگذارند ولی با یک گروهان نظامی ان عصر وباحداکثر340 قبضه اسلحه که توسط اهالی لکستان جمع اوری شده بوذ چکار میتوانستند بکنند؟ بهر صورت عده ای از مردم سلماس و عمدتا از مردم لکستان مخصوصا روستای قره قشلاق تا اخرین تیر واخرین نفر واخرین نفس برای دفاع از حریم میهن میجنگند و جالبتراانکه اخرین همه یوسف خان پدر باغیرت مهندس بوذ.یکی از برادران یوسف خان بنام ابراهیم همراه همسرش اسیر اشرار میشود که در روز بعد پس از گرداندن در شهر سلماس همراه همسرش تیر باران میشود.برادر دیگر بنام صادق خان همسروچهار بچه برادر شهید را با کمک زنان روستای قره قشلاق از معرکه خارج میکنند(25/9/1298)باهرمصیبتی بود در ان سرما از طریق کوه و در و.دشت با پای پیاده خودرا به خوی میرساننذ.مهنذس ذر این زمان 3 سال داشت ....سپس دوره ابتدایی راهمیشه با شاگرد اولی در خوی تمام میکند.ودوره دبیستان را باشاگرداولی در دبیرستان فردوئسی تبریز باتمام میرساند....مرحوم ماذرش گردنبندی ذاشت از گردنش باز میکند میدهد تیمور میگوید برو ذر تهران درس بخوان(دز ان زمان در تبریز دانشگاه نبود) تیمور هم مثل زمان مدرسه دوره دانشکده فنی برق را با شاگرداولی در خرذاذ 1317 تمام میکند وپس از خدمت سربازی در اداره برق استخدام میشود در ان زمان تولید برق بیشتر ذر دردست بخش خصوصی بود واداره فنی انهم دست چک ها بوذ و اجازه نمیدادند ایرانی کار یاد بگیرد ام مرخوم مهندس لکستانی از هر وسیله ای استفاده کرد و کاررا خودش بدست گرفت و چک ها را بیرون کرد.سپس برق را دولتی کردو توسعه داد و به زندگی کار گران توجه زیاد نموذ
ذست چپاول گران را از بیت المال کوتاه کرد و ذر تاسیس دانشگاه شریف جز هیات موسسین ان دانشگاه بودند و سالهابعنوان معاون در ان دانشکاه خدمت کردند. خود مهندس راز طول عمر خود را در چند چیر میدانستند.1- سحر خیزی2-ورزش3عدم الودگی به سیگار و مشروبات الکلی و هر نوع مواد افیونی4 عدم الودگی به سیاست و باند بازی وهر نوع سوئ استفاذه مالی واشتهار 5-شعارش کار بود وکار تفریحش با خانواده بودن و کوهنوردیو بعضا شکار در عمرش مریض نشد دوا نخورد یکبار که مریض شد غرل خذاحافظیش را هم خواند روحش شاد.با تشکر

خدایا خانه اش را روشن بگردان

ايشان از بنیان گذاران دانشگاه صنعتی شریف بودند... مسئولان دانشگاه شریف و ... کجایند... خداوند ایشان را
رحمت کند

این مسئله ربطی به سیاست و هنر و حرفه متفی نداره خیلی ببخشید کلا تهرانی ها در امور عزا داری و مراسم دفن و عزای عزیزانشان سرد و یویس هستند وقتی عزیزی از آنه فوت می کند گویی مرغشان مرده است ولی در جنوب کشور و نزد عشایر عرب و لر ایران این جنینی نیست این مرحوم اگر از عشایر حنوب کشور بود حتما 2-3 هزار نفر برای خاک سپاریش جمع میشدند و نیازی به تبلیغ از حرفه و هنر و جایگاه اجتماعی اش نبود ما در این منطقه از ایران به همه ی بزرگانمان احترام میگذاریم خدا این مرد بزرگ را رحمت کند انشاالله

واقعا متاسف شدم . حالا اگه واسه اعدام قاتل داداشی بود از شهر های دور و نزدیک می ریختن اونجا . این نشون میده که هنوز خیلی مونده تا ............