متاسفانه در اکثر مواقع خودمان با دست خودمان آب در آسیاب دشمن می ریزیم. متاسفم!

اگر واقعا اصلي ترين دليل اين کار سرقت توسط يک نفر ذکر شده آيا فکر نمي کنيد که همين قضيه سرقت نيز بو دار باشد يعني دستهاي پشت پرده عامل مجه جلوه دادن اين موضوع باشند؟!

خدمت شما عرض کنم پارسال برای کاری به کشور کره جنوبی رفته بودم . در آنجا به اتفاق یکی از دوستان دانشجویم به دانشگاه بین المللی کره رفتیم که در شهر سئول بود قبل از رسیدن فکر کردم به یک پارک بزرگ و شیک آمدم نه از در ورودی و نه از نگهبان خبری بودفقط ورودی هر دانشکده یک کیوسک اطلاعات وجود داشتدر داخل دانشگاه همه نوع خدمت رسانی عمومی مثل بانک ، رستوران ، فروشگاه بصورت مجتمع وجود داشت. خلاصه دردسرتان نمیدم واقعا از نظر شباهت هیچ ارتباطی با دانشگاه های ما نداشت . الان که این خبر را خواندم واقعا شگفت زده شده ام . !!!

امروز عصر بهداشت روانی است دیگردوران زنجیرانداختن درورودی دربهاودستگاههای امنیتی وکنترل شدید ورودوخروجها به پایان رسیده .خیلی جای تاسف است که مسئولین علمی کشوراینجوربرخودهای پادگانی ونظامی بامحیط های علمی می کنند

پيشنهادمي شودبراي حفظ بيشتردانشجويان ازديوارهاي 15متري وسيم خارداربه همراه برجهاي ديدباني درهرگوشه ازديوارسراسري استفاده شود.
اماخب نمي دانم فكردانشجويان راچطورامنيتي كنيم .بايدبيشترتلاش كرد!

جالب است يك كارت خواستن و يك گيت امنيتي كه در همه جي جهان به سادگي هضم شده و مي شود در ايران با الفاظ تند از آن به بدي ياد مي شود يادم مي آيد روزي عازم دبي بودم در فرودگاه امام تهران در هنگام ورود به بخش پروازهاي خروجي از يك نفر خواسته شد كمربندش را باز كند و روي ريل گذارده و بعد از گيت رد شود ايشان قشقرقي راه انداخته بود كه نگو اتفاقا در دبي هر دو عازم قطر بوديم در همان جا نيز همين موضوع از همان آقا خواسته شد با خونسردي و بدون هيچ گفتگويي آن كار را انجام داد اين نشان مي دهد كه ما در دنيا به همه قواعد تن مي دهيم اما در كشورمان همه چيز را سياه مي بينيم

با سلام به عرض می رسانم این اولین کار دکتر رهبر نیست. بلکه اولین محدودیت ایشان برای کارکنان و اعضای هیات علمی بزرگترین دانشگاه ایران و خاورمیانه بعد از تعطیلات عید نوروز 87 بود. که به یکباره از ورود خودروی اعضای هیات علمی و کارکنان که دارای ارم مخصوص برای ورود به دانشگا بودند جلوگیری کردند و همه را مجبور کردند در محل هایی که در اطراف دانشگاه بعنوان پارکینگ در نظر گرفته بودند ماشین و یا موتور خود را پارک کنند. که بعضی هم مجبور شدند در خیابانهای اطراف دانشگاه پارک کنند. و بدین ترتیب در ماههای ابتدایی سال بیشترین آمار سرقت از خودروهای اطراف دانشگاه رقم خورد که سارقین با شکستن شیشه اتومبیل ها به سرقت از داخل آنها می پرداختند. و بارها اتفاق افتاده بود که نگهبانان درب های ورودی خود اقدام به تماس با پلیس 110 می کردند تا برای صورتجلسه کردن موضوع به خیابانهای اطراف دانشگاه می آمدند. و بنده خود از کسانی بودم که در اولین روزها کیف آچارهایم از داخل موتور که مجبور شده بودم در خارج از دانشگاه پارک کنم سرقت شد. وا.. برای ورود به پادگانهای نظامی این قدر سخت گیری نمی شود. واقعا خسارت این کارمندان و دانشجویان با کیست؟ که هنوز هم ادامه دارد منتهی اگر از دانشجو سالی یکبار سرقت شود آقای رهبر متوجه می شود اما حالا که از کارکنان و دانشجویان و اعضای هیات علمی در خیابان های اطراف دانشگاه سرقت می شود هیچکس متوجه نمی شود. اگر خواستید می توانید از کلانتری های اطراف دانشگاه آمار این سرقتها و شیشه های شکسته اتومبیل ها را استعلام کنید تا به صحت این مطلب پی ببرید.

جالب اين است كه من كه دانشجوي سال آخر دكتري دانشكده اقتصاد دانشگاه تهران هستم را به دانشكده فني امير آباد راه ندادند و جالبتر اين كه هم ورودي هاي من مي دانند كه كارتهاي ما از كارتهاي قديمي دانشگاه تهران است و من نمي دانم كه آيا ديگر مي توان وارد پرديس مركزي بشوم يا نه.

آقای رهبر این کارها را از زمانی که معاون اقتصادی نهادهاي امنيتي بودند به ارث برده اند و تفکرات امنیتی و حراستی هنوز در خون و فکر ایشان است و دانشگاه تهران را اشتباه گرفته اند.

از كوزه همان بروي تراود كه در اوست