بنده از مسافران هميشگي خط ميرداماد هستم . در خصوص مطالب عنوان شده ضمن تاييد صحبتهاي ايشان در خصوص برخورد بعضي از ماموران مترو ، متاسفانه بخش زيادي از مطالب ايشان را قبول ندارم 1- درصد كمي از افرادي كه روي پلها ميدوند دليلشان كمي وقت يا دير شدن زمان رسيدن آنها به محل كار است دليل عمده افراد جنبه فرهنگي يا بهتر بگويم نبود فرهنگ استفاده از وسايل و اماكن عمومي و شايد هم فرار از احادم جمعيت روي پله ها است . خودم مشاهده كرده ام اكثر اين افراد براي دويدن نه تنها از پله هاي ثابت كنار پله هاي برقي استفاده نمي كنند بلكه پس از رسيدن به انتهاي پله ها به حالتي معمولي ادامه طريق ميدهند و از ايستگاه خارج مي شوند .
2- آيا شما دويدن مسافرين در ايستگاههاي مترو لندن ، پاريس و مسكو را ديده ايد ؟چنين فرهنگي آنجا متداول نيست .
3- كساني كه در حوزه رشته مهندسي مكانيك و يا ديناميك مطالعاتي داشته اند مي دانند كه حركت بر روي پله هاي برقي بخصوص در خلاف جهت حركت آن سبب اعمال نيروي منفي و مخرب براي اجزا. و مكانيزمهاي پله هاي برقي خواهد داشت .

آقاي عزيز راه رفتن قبول اما دويدن روز پله‌هاي مترو در هيچ كجاي دنيا رسم نيست وفقط توي فيلم‌هاي اكشن مي‌شود ديد.

من سالهاست که ساکن انگلستان هستم. راه رفتن روی پله های برقی نه تنها معمولی است لیکن هدایت شده نیز میباشد, یعنی علاماتی به مسافران گوشزذ می کنند که کسانی که روی این پله ها راه نمی روند در طرف راست بایستند تا سوی چپ برای راهروان آزاد بماند.

روش های شبیه این در متروهای پاریس و مسکو نیز رایج است و من هیچگاه ندیده و نشنیده ام که از راه رقتن مسافران به این طریق جلوگیری شود یا ادعا شود که پله های آنها خراب می شوند.

اگر مسؤلان مترو تهران پیش از تحمیل چنین محدودیت ها به مسافران سری به متروهای قدیمی تر و بزرگتر دنیا می زدند خیلی کمک میشد.

یک پله برقی با توان حمل مسافر با حداکثر فضا را در نظر بگیرید. نیرو و فشار وارده را محاسبه کنید.
وقتی یک نفر میدود یعنی پله خالی است. حداکثر شتاب او دو برابر وزنش میباشد.
پس چطور ممکن است عمل دویدن به قطعات و سیستم پله برقی آسیب برساند.مشکل جای دیگری است