ناشناس
| 
۱۶:۳۷ - ۱۳۹۰/۰۶/۳۰
پاسخ
دمت گرم راست گفتي رفيق، خيلي احساس غربت و تنهايي مي كنم ، دوست و رفقا هم شهيد شدند و ما مانديم و ... درود بر تو من هم هم نسل تو هستم که اجبارا از شهر ودیارم در اثر حمله دشمن کوچانده شدم با خانه ای ویران شده بدست دژخیمان بجای مانده از اجدادم آواره و سرگردان در شهر و استانی دورتر از دیارم در آرزوی بازگشت به وطنم خوزستان و آبادان عزیزم .
فوق العاده بود کاملا واقعیه من هنوزم چسب های پنجره ها رو یادم نمیره .ترکش هایی که تو کوچه پیدا میکردیم و با ترس و لرز نشون هم میدادیم