شما را به خدا ساده از كنار اين موضوع شيوه مديريت كشور نگذريد. با جانبداري غيرمسئولانه نه تنها مشكلات كشور حل نمي شود بلكه آبروي همين مديران هم پس از چندي زير سوال مي رود. بنابراين به جاي هجو اين انتقاد به جا و دلسوزانه، صورت مسئله را پاك نكنيد. يادم است كه دختر خانمي در مالزي در جمعي كه رييس جمهوري ايران هم حضور داشت سوال كرد براي درس خواندن در دانشگاههاي ايران چه شرطي وجود دارد؟ آقاي احمدي نژاد بلافاصله گفت : اين خانم را بورسيه كنيد تا به ايران بيايد و تحصيل كند! همه اينها و موارد بسيار ديگر نشان از سليقه اي دارد كه ادامه آن به كشور و مردم زيان مي رساند. دوستان عزيز و دلسوز! انتقادها را با زير سوال بردن منتقد تخطئه نكنيد. 
در بحث مديريت مسئله اي داريم كه مدير خوب آن نيست كه كمك كارگر سر ميز را بگيرد و آنرا جابجا كند وظيفه مدير مديريت بر مجموعه است و اگر مي خواهد اين كار را بكند پس حقوق كارگر را بگيرد و جايگاهش را با كارگر عوض كند اينجانب در يك مركز تحقيقاتي در جايي دور از نظر رييس جمهور محترم كار مي كنم و سالهاست در اين مركز بنده و همكارانم از كمبود امكانات تحقيقاتي رنج مي بريم . گناه ما كه هيچگاه در زندگي مان جناب آقاي رييس جمهور را نمي بينيم چيست تا ايشان مشكل امكانات تحقيقاتي را براي ما حل كنند؟ 
در جواب خواننده ای که مثال از زمان جنگ آورده بودند، عرض می کنم که بله زمان عوض شده. نه اینکه آن مدیریت بد بود. آن مدیریت مربوط به شرایط بحران است که هزینه نقش ثانوی در مقابل مثلا جان رزمندگان یا از دست دادن یک منطقه استراتژیک داشت. در حالت عادی مدیریت یعنی بهینه هزینه کردن. و تصمیم در اینباره نیاز به دانستن جزییات و انطباق آن با اصول و خطی مشی ها دارد. اصولا نظام بروکراتیک برای همین شکل می گیرد و گریز ناپذیر است.
اگر بقيه كار نكردند رئيس جمهور هم كار نكند كه مبادا متهم به مديريت سنتي شود؟
شما جنگ را فراموش كرده ايد؟ مديريت آن چگونه بود؟ همه چيز با كاغذ بازي و روال اداري پيش مي رفت؟ چي شده؟ الان كه دگر جنگ نيست؟ زمانه فرق كرده؟ آن مديريت جواب نمي دهد؟!