با سلام، اون قدیما که شغل ما در دانشگاه فقط درس خواندن بود و فقط درس می خواندیم به زور نمره قبولی میگرفتیم اما الان دوستان و همکاران خودم را می بینم که با داشتن 3 فرزند و شاغل بودن و با حضور کامل در اضافه کار از شنبه تا پنجشنبه حتی فرصت حضور در کلاس درس را ندارند اما دروس سختی مثل ریاضیات مهندسی را با 16/5 پاس میکنند تازه کلی هم غر میزنند که استاد به من کم داده وقتی هم که لیست نمرات امتحانات پایان ترم را دیدم که حداقل نمره 16 بود تازه فهمیدم عجب گل و بلبلی هستند این دانشگاههای ما.

جانا سخن از زبان ما ميگويي

وضع دانشگاهها دولتی هم چندان خوب نیست
من از دانشگاه تهران دارم صحبت می کنم که سطح علمیش داره پایین و پایین تر میره و نسبت استاد به دانشجو اصلا منطقی نیست
مثلا اساتیدی رو که سطح علمی واقعا پایینی دارن استخدام رسمی شدن و سالهاست دارن پول مفت میگیرن و هیچی هم بلد نیستن
در خود دانشگاه تهران از این مثال ها زیاد است

ای کاش نویسنده سخنی از مراکز مثلا علمی و کاربردی هم به میان می آورد. این مراکز خصوصا مراکز خصوصی که یک خونه رو تبدیل به دانشگاه کردن دیگه آخرشه.

آفرین خیلی خوب بود.

آخ که از ته دل ما گفتي.

با سلام
متاسفانه سطح دانشجویان قبولی دانشگاهها در مقاطع تحصیلات تکمیلی روز به روز افت می کند. شاید یکی از دلایل آن خروج بیش از پیش دانشجویان خوب از کشور باشد که در این مورد نیز باید سریعاً چاره اندیشی کرد.
باید دقت کرد که هر پیشرفتی در کشور نیازمند همین افراد مستعد که و نباید براحتی نظاره گر از دست دادن آنها بود.

باید رقابت باشد نه مدرک؟
اقداماتی دارم معادل و بیشتر از دکتر.
در واقع برای انجام یک کشف و اقدام بزرگ نیاز به مدرک نیست.
بروید کتاب روش تحقیق در علوم انسانی بخرید و روش مطالعه و نمونه برداری را فرا گیرید و کتاب امار و احتمالات پیشرفته بخرید و بخوانید تا ازمون اماری کنید با سطو معنی دار مختلف. و بروید بانک اطلاعات سازمانهای پیشگام و سوابق را بررسی کنید و از مجموع یک ایده و اقدام جدید ارائه دهید و دانشمند شوید به این راحتی و
بازار و دکانی که با عنوان شرکت و قرارداد درست کرده اند و 10 برابر قیمت را تعطیل کنید و سطح علمی را به این صورت بالا ببرید.