برای من یک چیز عجیب است، فرق بین کسی که خودرو دارد و کسی که ندارد در چیست؟ چرا باید یک چنین سوبسیدی مستقیماً به کسانی که خودرو دارند تعلق پیدا کند؟ مگر منابع نفت ملی نیست؟ در این خصوص من یک پیشنهاد دارم، بهتر است سوبسید بنزین بصورت نقدی به همه داده شود، بنزین هم به قیمت آزاد فروخته شود. آنوقت لااقل همه از منابع ملی بهره مند می شوند.

تکلیف منی که بعللی ماشین ندارم چه می شود؟
این نفت و بنزین مال اغنیا هست یا به فقرا هم تعلق دارد؟
اگر قرار بر این باشد باید به همه بنزین داده شود تا هر کس هز جور که خواست آن را مصرف کند یا بفروشد.

چطور اگر وانت و سواري عمومي بنزين بفروشند به مردم تخلف كرده و لي اگر به دولت بفروشند اشكال ندارد.؟

اي كاش در اين كشور مرجعي بود كه در صورت ارائه طرح هايي از اين قبيل با دهنده طرح ها، آن را بررسي مي كرد. اين نشان دهنده آن است كه برخي از مسئولان بدون بررسي طرح ميدهند (روش آزمايش و خطا)

واقعا طرح بيخودي است. مگر كسي كه يك وانت يا تاكسي قراضه دارد با كسي كه ندارد چه فرقي مي‌كند كه بايد سرمايه مملكت را به جيب بريزد. بايد سهميه بنزين به همه افراد داده شود چه ماشين دار و چه ندار. هركه خواست مصرف كند و هر كه نخواست پولش را بگيرد. چه كسي بايد جلوي يكسري افراد سودجو را بگيرد كه بنزين مفت را به ليتري پانصد تومان نفروشند؟ باز هم كه فشار به قشر بدبخت و كم درآمد وارد شد.