با درود نمی دانم چرا عده ای ناکامی ها را بر سر زبان فارسی می شکنند. بنده از فرانسه دکترا گرفته ام. در اینجا همه تدریس به فرانسه است و در درجه اول اهمیت. دانشجویان فرانسوی شاید به اندازه دانشجویان ما در ایران انگلیسی بدانند. استاد بنده انگلیسی اش خوب نیست. و برای نوشتن مقاله هایISI از مترجم استفاده کردیم. و لی مدیریت و بودجه اینجا با ایران قابل مقایسه نیست. اگر قرار بود با تدریس به زبان انگلیسی دارای رتبه بندی خوبی شویم پس چرا تا کنون پاکستانی ها یا هندی ها یا ... در این رتبه بندی ها سه رقمی یا بالاتر می باشند. امیدوارم سایت تابناك علمی تر حلا جی نماید. باور کنید هیچ شهروند خارجی اینچنین زبان و فرهنگ خودش را زیر پرسش نمی برد که ما می بریم. به جرات می تواننم بگم که سطح علمی استادان و دانشجویان ما از نظر نظری بالا تر از این فرانسوی هاست . مشکل در بودجه و مدیریت پزوهشی است. باور کنید آنچنان که ما دنبال این رتبه بند ی ها هستیم من اینجا ندیدم. برایشان اهمیت ندارد. آنچه مهم است کار کار کار می باشد برای کشورشان فرهنگشان و زبانشان.
خدا نگهدار
مانی
تولوز- فرانسه
سلام دوستان،به نظر من دانشگاههاي شريف و تهران از نظر كيفيت آموزش و فارغ التحصيلان مي توانند بين 100 تا 150 دانشگاه اول دنيا باشند. ولي همان طور كه اينجا مطرح شده عوامل زيادي در اين رتبه بندي دخيلند. البته بعيد مي دانم سياست نقشي داشته باشد.
دو نكته راجع به تحصيلات تكميلي ايران عرض كنم شايد مفيد واقع شود.
1) دانشجوي دكتر يا فوق ليسانس ايراني براي تامين خود بايد در بيرون دانشگاه كار كند در صورتي كه اكثر دانشگاههايي كه شما در ليست مي بينيد براي دانشجويان تحصيلات تكميلي حقوق تحقيقاتي مي دهند كه دانشجو فقط به تحصيل و پژوهش مشغول باشد.
2) دسترسي به منابع تحقيق در ايران خيلي محدود است.
اميد است كه مسولان عزيز واقعيت ها را قبول كنند و در جهت رفع كمبودها همت لازم را به عمل آورند.
فارغ التحصيل دانشگاه شريف و استاد دانشگاه در آمريكا
نویسنده چه اصرای به «عوامل بسيار دقيقي مانند سطح زبان انگليسي دانشجويان و مدرسان نيز ملاك است» داشته اند. جدا از بحثهای جانبی، آیا صحیح است که در رتبه بندی دانشگاهها آشنایی با یک زبان تاثیر داشته باشد؟ آیا آلمانیها و فرانسوی ها هم انیگونه برخورد میکنند؟ سلام دوستانمطمئن باشید این لیست خیلی اشتباه دارد.مثلا از جمله معیارهای انتخاب برترین ها تعداد مراجعات به سایت دانشگاه وتعداد مقالات چاپ شده در ISI وقرار گرفته در سایت دانشگاه است
که معمولا در سایت های به دلیل سو استفاده نکردن فقط خلاصه مقالات قرار می گیره .
از طرفی در این لیست اسمی از دانشگاه صنعتی اصفهان نیست در حالی که در چند سال گذشته این دانشگاه از لحاظ آمار پژوهشی در رتبه اول دانشگاه های غیر تهرانی ورتبه دوم کل را به خود اختصاص داده و توی همین چند ماه گذشته چند بار تیم های مختلف هواپیما وخودرو این دانشگاه به عنوان تنها حاضرین از خاور میانه رتبه های در خور توجهی را کسب کرده اند
ومقالات نسبتا زیادی از این دانشگاه با توجه به آمار بالای دانشجویان ارشد ودکتری آن در ISI چاپ می شه. و مطمئن باشید دانشگاه های ما اگر از نظر تئوری از دانشگاه های خارجی بالاتر نباشند پایین تر نیستند.
به امید دیدن اسم دانشگاه های ایرانی در رتبه های برتر این لیست
دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان
بد نیست مرتبط با موضوع بالا نکاتی را بیان کنم: به نظر اینجانب بی اهمیتی به وضع دانشگاهها و علم مهمترین ریشه مشکل است. نه اهمیت مادی و نه معنوی داده نمی شود. ببینید اینجانب از رتبه های دو رقمی کنکور بودم. همانهایی که امروز به آنها نخبه می گویند. شاگرد اول دوره لیسانس بودم. فوق لیسانس و دکتری را هم با رتبه عالی گذراندم. با اینکه شرایط خوبی برای کار در خارج داشتم، به خاطر اعتقادم به خدمت به مملکت برگشتم. الان 39 ساله هستم. تمام عمرم را با جدیت و بطور شبانه روزی درس خوانده ام، تحقیق کرده ام و درس داده ام . تا دو سال پیش حقوقم دویست و سی هزارتومان بود (استادیار) و حتی به هزینه های جاری زندگیم نمی رسید. الآن دریافتی ام هفتصدو ده هزارتومان است. خانه ندارم و هیچ امیدی هم به خانه دار شدن ندارم. حتی تعاونی مسکن دانشگاه نیز ما را عضو نمی کند. شاید برای آنکه در تهیه خانه برای اعضای 20 ساله اش هم مشکل دارد. این در حالی است که متوسط درآمد در خیلی از مشاغل خصوصی و حتی دولتی برای افراد با استعداد و تلاش کمتر بالاتر از اینها است. تنها انگیزه من خدمت به مملکت بوده و هست. آیا دیگران در قبال ما مسئولیتی ندارند؟ در شرایط مشابه حقوق برخی دوستان ما در خارج از کشور به بیش از صد هزار دلار در سال می رسد. این از ارزش گذاری مادی به کار ما که البته حاکی از ارزش گذاری معنوی هم هست.
در مورد دیگر به امکانات دانشگاهها بنگرید. اوضاع همانند همان وضع حقوقها است. امکانات تحقیقاتی و آزمایشگاهی بسیار پایین است. امکان شرکت در کنفرانسها عملا بسیار محدود است. منابع کتابخانه ای بسیار فقیر اند. بودجه اختصاصی برای برای هر استاد بطور متوسط سه تا پنج میلیون تومان در سال است! اینرا مقایسه کنید با متوسط چند صد هزار دلار در در دانشگاههای خارج از کشور.
در ارزش گذاری معنوی به کار دانشگاهها نیز اوضاع فاجعه آمیزتر است. گرچه مسائل فوق خود ریشه در این امر دارد ولی مشکلات وسیع تر است. به دانشگاه بصورت سازمانی که می تواند حلال مشکلات باشد نکاه نمی شود. نه صنعت ما و نه مدیران اجرایی به درستی نقشی که دانشگاه باید داشته باشد را به آن نمی دهند. همین است که کارها علمی انجام نمی شود. اگر در صحبت بزرگان نظام به اهمیت نخبه گان پرداخته می شود، به نخبه گان واقعی که اساتید مبرز دانشگاهها هستند بهایی داده نمی شود .
نتیجه اینکه اگر پیشرفت این کشور را در بعد مادی و معنوی می خواهیم باید به علم و دانش بها دهیم و اولین قدم توجه مادی و معنوی به صاحبان علم، اساتید و دانشگاهها است. در آخر بد نیست بدانید امسال بودجه دانشگاهها کاهش داشته است! تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
استادیار دانشگاه
اینجانب که زبان مادریم آذری است و سال ها تدیس عربی کرده ام و عضو گروه انگلیسی زبان های زباندانان ... هستم، الان که 15 سال است در دانشگاه های تهران تدریس می کنم، مشکل ادبیات بچه ها را در درجه اول فارسی می دانم، چه بسا برخی دانشجویان انگلیسی شان بهتر از فارسی نوشتنشان باشد! 
در ارتباط با نظر دوستی که گفته بودند رده بندی مجله تایمز معتبرتر است باید بگوییم درست عکس آن در دنیا مطرح است این نشریه 10 درصد از کل نمره را به داشتن دانشجوی اینترنشنال و 10 درصد دیگر را به داشتن هیات علمی اینترنشنال اختصاص داده که با چنین فاکتورهایی داشگاه ملی استرالیا از استنفورد و برکلی بالاتر قرار گرفته است!و تا سال پیش هر سال دو دانشگاه مالزی از تمام دانشگاههای آلمان به غیر از دو تا بالاتر قرار می گرفتند! 
Man dar Australia dars mikhanam va baiad begam ke sath zaban englisi aksar daneshjooian khareji shamel hendi chini pakestani va oroopaii kheili kheili balatar az daneshjooian irani st dar in hich shaki nakonid. ma iraniha tavan ertebat bar gharar kardan ba baghie ra nadari m 
با سلام خدمت همه دوستان بنده مطلب شما رو خوندم وکاملا با نظر شما موافقم دانشگاهیان ما نیاز به معرفی هر چه بیشتر خود در سطح دنیا دارند ولی دانشگاههای ایران که سیاست کلی آنها جذب دانشجو و تکرار مطالب تکراری دوره های قبل برای دانشجویان دوره بعد میباشد چگونه میخواهند یک نمایش علمی جهانی داشته باشند؟ چقدر در دانشگاههای ما با مقوله تحقیق آشنا هستند؟ در بهترین دانشگاههای ما مثل شریف و تهران دانشجویانی که در مقطع فوق لیسانس مشغول به تحصیل هستند ممکن است یک مقاله در یک ژورنال معتبر داشته باشند یا نه , سوال اینجاست آیا اشکال واقعا متوجه دانشجوست من فکر نمیکنم این را باید در گزینشها و سیاساتهای کلان آموزش عالی جستجو کرد... ومدرک گرایی جامعه نیز مزید بر علت برای مقوله فوق گردیده است مسئولین در سوال از خود باید بپرسند به داشتن یک سیستم آموزشی استاندارد و سیستماتیک خارج از علایق اساتید به مقوله دانشگاه داشته ایم؟ چقدردر برنامه های بلند مدت یا کوتاه مدتمان به دانشگاه به چشم یک اهرم موثر نگاه کرده ایم ,یا چقدر صنعت ما اعتقاد به پیشبرد اهدافش توسط دانشگاه را دارد, کدام انگیزه برای یادگیری مطالب جدید برای اساتید دانشگاه را خلق کرده ایم که حال داعیه داری رنک جهانی هستیم !!عزیزی از کشور مالزی صحبت کرده بود بنده مشغول به تحصیل هستم هم اکنون در این کشور هماهنگی بخش صنعت و دانشگاه شگفت آور است صنعت موظف به پرداخت گرانتهای طولانی مدت برای طرحهای تایید شده است و دانشگاه موظف به پاسخگویی در مقابل مبالغ پرداختی از استخدام دانشجو تا انتشار مقاله در ژورنالهای معتبر در حالیکه نه از پایه تئوری بچه های ما برخوردارند و نه از هوش ذاتی چندانی ولی برنامه ریزی صحیح و عقلایی برخورد کردن با مسائل کشوری را که سابقه زندگی شهر نشینی آن حدود سی سال بیشتر نیست را اینگونه روی خط پیشرفت گذارده است
man daneshjooye Rank e 28 Time hastam.in dooste azizemoon ke daneshjooye doctoraye Sharif hastan dorost migan.
baraye ettelaate dooste azize digaremoon begam ke moassesate mokhtalef meyar haye mokhtalef voojood dare, ke shayad bazyashoon mohem va baziyashoon ham mohem nabashan. nemishe goft ke koodoomeshoon behtarinan. vali khob Time yekami motabar tare, baraye rank e USA universities bayad be US NEWS negah kard!
ma az nazare undergraduate students vaghean jaygahe khoobi darim vali be ellate naboode emkanat , ke bishtaresh maliye va kami amoozeshi, dar Master va khoosoosan dar PhD chize ziyadi baraye goftan nadarim,
neveshtane ye maghale too ISI baraye reshtehaye mohandesi mesle mechanical Engineering vaghean niyaz be emkanate azmayeshgahiye mojahhaz dare, chizi ke too MIT ya Stanford va ya Caltech kheili ziyade va mibinim jayee mese Caltech too rank ba inke koochike daraye jaygahe top ten hastesh!
pas na tarife bihoode az daneshgah haye iran doroste na too sare mal zadan, ino ham begam inke migan ma irani ha behtarin hoosh ha ro darim hamchin dorost nis, man khodam too hamin daneshgah adamayee ro didam ke fogholadan, va in neshoon mide ke tablighate alaki ham mishe too iran!
ba arezooye movaffaghiyat