من با فوق لیسانس نفت اونجا دارم کارگری میکنم. یعنی ماهیت کار اینه. فکر نمیکنین با این حقوق پایین و با این کار سخت من بهتره ماهی 12 میلیون تومان رو برای حقوقم انتخاب کنم اونم در یکی از ممالک کفر و با حقوق ماهی 1100 تومان اینجا و با این شرایط سخت کاری خدا حافظی کنم ؟چرا باید بمونیم کسی اهمیت میده به تحصیل کرده ها ؟
با سلام بنده در موقع انفجار در محل چاه بعنوان ناظر ارشد عمليات حفاري مشغول كار بودم . اين اتفاق در سال 86 در منطقه نفت شهر دكل 45 فتح اتفاق افتاد. 2 نفر از پرسنل زحمتكش اين دكل آقايان منصور بخشي ( حفار ) و آقاي عماد پور مقدم ( سر حفار ) بشدت دچار سوختگي شدند و در بيمارستان مهر تهران در قسمت آي سي يو يه مدت طولاني بستري شدند . البته همكاران ديگر هم دچار سانحه شدند كه اكنون حضور ذهن ندارم .
قصد چگونگي عمليات و علت ماجرا را ندارم فقط مي خواهم مسولان به اين نكته توجه كنند كه به درخواست مصدومان اين حادثه بعد از سالها رسيدگي نشده است . دوماً بسياري از همكاران به كانادا مهاجرت كردند و پول 1 ماه كارشان در ايران را در 1 روز آنجا دريافت مي كنند چراكه يك روز يه آقاي آمدند سر چاه ( اصطلاح شركت نفتي ها از منطقه عمليات حفاري ) ، ما به ايشان گفتيم آقاي بالا! اضافه كاري ما رو زياد مي كنيد ، گفت اگر ناراضي هستيد بريد بيرون از شركت ما از ميدان 4 شير اهواز چند نفر .... مياريم بجاي شما .
كاري ندارم كه بنده فوق ليسانس مهندسي نفت دارم و مقاله و ........ ولي تا وقتي نفهميم نيروي متخصص چيست و چگونه بايد حفظش كنيم هيچ چيز عوض نمي شود . وگرنه كانادا و آمريكا و ..... عاشق چشم و ابروي ما نيستند كه بهمون كار بدهند .
چه وحشتناکاین حادثه مربوط به چه سالی هست؟ کدوم میدان و چاه شماره چند؟
مثل حوادث رانندگی و مرگ در تعطیلات است دیگه (بالاترین مشکل مشکل انسانی است).حالا در این موارد هم ناشی گری و عدم احتیاط انسانی است لابد !!!
پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۵:۲۸ - ۱۳۹۰/۰۵/۲۹
وقتی انگیزه نباشه همین هم نتیجه کاره با سلامكاش اسم و تصوير غيورمرداني كه توي اين محل كار ميكردن و تونستن اين چاه رو كنترل كنن چاپ ميكردين !!!!
با سلام با سلاماینجانب هم اکنون در دکل 45 فتح مشغول بکار میباشم. دو عزیزی که اسمشان در نظرات دوستان امده است-اقایان پورمقدم و بخشی - پس از حادثه نفت شهر از هیچ امتیازی بجز یک عدد برگه تشویقی صوری بهرهمند نشدند.در هرحالیکه هر کدام دارای سوختگیهای بالای 70%بوده اند.و اگر جانفشانی این دوهمکار عزیز نبود حادثه ای به مراتب وحشتناکتر از دکل 118 به وجود میامد.
به گواه همه اگاهان بخش حفاری سخت ترین مجموعه صنعت نفت میباشد.کار سنگین وپراسترس وبه دور از همه امکانات رفاهی ومحروم از محیط های اجتماعی ومظاهرتمدن –مناطق صفرمرزی –با گرمای 60 درجه فکه و سرمای منفی 30 درجه سبلان و دوری از خانواده و مشکلات ناشی از ان ...... تنها بخشی از این سختیهاست.
اما دریغ و صد دریغ که صنعت نفت داخلش ما را کشته بیرونش مردم را.عدم توجه به پرسنل اینبخش موجب سرخوردگی بسیاری از همکاران شده است.
امیدواریم که کار در دکلل های حفاری جزو مشاغل سخت محسوب گردد تا لااقل گوشه ای اززحمات پرسنل این بخش مورد توجه قرار گیرد.
از سایت تابناک ممنون که برای اولین بار مشکلات کار حفاری نشون داد.متاسفم با وجود خطرات زیاد کار حفاری این شغل جز مشاغل سخت محسوب نمیشه و کارکنان آن با کمترین دستمزد در حال خدمت رسانی به این کشور هستند. تا حالا چند بار از طرف اداره کار و امور اجتماعی اومدند بررسی ولی اتفاقی نیفتاده. صنعت حفاری خط مقدم حوادث در صنعت نفت است.
با تشکر فراوان از سایت تابناک
باعث تاسف است کاری که ماهی 15 روز در بیابان های گرم و خشک , در ارتفاع , کار با مواد شیمیایی و سمی , ابزار سنگین , شبکاری مداوم ,بدون توقف در شب و روز و عید و عزا, دوری از خانواده,حقوق ناچیز و دهها مورد دیگر سخت و زیان آور نیست ظاهرا نجابت این عزیزان شریف مورد سواستفاده مسئولین قانون کار قرار گرفته زیرا بسیاری از مشاغل با نصف این مشکلات سخت و زیان آورند
اعتراف مي كنم كه سخت ترين كار متعلق به نيور هاي ملي حفاريست.
مخصوصاً اونايي كه روي دكلند.
خدا پشت و پناهشان