هركسي كه اندكي با اقتصاد آشنا باشد مي فهمد كه اين دوديدگاه باهم هماهنگ نخواهند شدكه البته ناشي از بي برنامه گي كلي است وبايد متاسفانه شاهد افزايش نرخ تورم وضربه توليد كننده باشيم

تنها راه موجود هدایت و نظارت بر نحوه مصرف تسهیلات اعطائی به کسانیست که از بانکها تسهیلات دریافت میدارند.وگرنه همه میدانند که تاکنون بانکها فقط ضمانت برگشت تسهیلات و سود آنرا میگرفتند و دیگه کار نداشتند که این مبالغ در چه راهی هزینه میشه. با این وضعیت که تمامی بانکها پرداخت تسهیلات را متوقف کردند فاجعه به بار میاد. اینجوری داره تر و خشک با هم میسوزه.

با تورم بالای 20 درصد و این همه مقررات هیچ کسی به دنبال تولید نیست. وقتی که خانه یک شبه قیمتش چنان افرایش می یابد از هر گونه تولیدی سود آور تر بوده. حالا شما پولتان را در تولید سرمایه گذاری می کنید یا درخانه؟!

نظر آقای جهرمی بسیار مثبت و در خور تامل است،اگر در مواردی تسهیلات اعطایی به بنگاههای زود بازده در مسیری غیر واقع قرار گرفته است نه به لحاظ اشتباه در ارائه تسهیلات بلکه به لحاظ عدم رعایت مقررات و کنترل مسیر تسهیلات از طرف بانکها بوده است.
اتفاقا تنها سیاستی که بانکها در طی یکی دو سال گذشته کمتر مبادرت به آن ورزیده اند اعطای تسهیلات به بنگاهای زود بازده بوده و درصد بالایی از تسهیلات خود را در اختیار قسمت هایی قرار داده اند که نه تنها کار آفرین و اشتغال زا نبوده اند بلکه موجب ایجاد تورم،عدم اشتغال زایی و وابستگی اقتصادی گردیده اند. بعنوان نمونه واگذاری تسهیلات کلان به افرادی تعلق گرفته که مایملک دولت را خریداری نموده و می نمایند(مقاله مندرج در 24 شهریور ماه سایت محترم تابناك)اشکال کار زمانی است که بانک مرکزی و بانکها از اعطای تسهیلات به شرکت ها و کارخانه های شناخته شده تولیدی مانند شرکت های خودرو سازی و یا امثالهم که با مشکلات مالی برای تامین مواد اولیه،قطعات،گسترش روبرو هستند سر باز می زنند و با این کار موجب کاهش تولید،ورشکستگی اقتصادی این صنایع عظیم کشور میگردند آنگاه قدم پیش گذاشته و با اعطای تسهیلات به افرادی خاص موجب میگردند تا سرمایه های ملت بقیمت نازلی پس از ورشکستگی به تاراج رود.
درد اصلی اقتصاد بیمار ما عدم مدیریت صحیح،کنترل صحیح،استفاده از تجارب،آزمون و خطا بصورت پی در پی و اجرای طرح هایی است که هر روز و از طرف هر مدیریت تازه واردی بدون در نظر گرفتن عواقب آن اجرا می گردد.

در اقتصاد ایران موضوع اینست که مزیت ها از بین رفته است.بنابراین تولید بهر شکلی از آن سود آور نیست حتی در کشاورزی که بر اساس سیاست های غلط به مدت طولانی بوجود آمده است.
وامها بیشتر به خرید و فروش ملک و یا کالاهای مشابه میرود و به تولید کمکی نمیکند.کارخانجات با کمتر از نصف ظرفیت کار میکنند و بعد با وام ظرفیت خالی را گسترش بدهیم. اینکه اشتغال نمی آورد.
مشکل اینست که ما می خواهیم با علم اقتصاد بازی کنیم و آنرا دور بزنیم نمی شود برادر نمی شود؟

من ناظر وامهای زود بازده در اصفهان هستم خودم و دوستانم به بسیاری از موسسات و شرکت ها که این وامها را گرفته اند رفتهایم . به نظر من حدود 40 درصد وامها منحرف شده و با سند سازی در مسیر غیر از تولید وارد شده است . و مابقی نیز حداکثر 70 درصدش به سمت موفقیت پیش رفته و از اول کار کارشناسی درستی روش انجام نشده

در جواب آقای جهرمی باید گفت همانطور که اثرات سوء تزریق پول به اقتصاد با تاخیر ظاهراثرات مفید سیاستهای انقباضی هم با تاخیر آغاز میشود .در ضمن تورم ناشی از چندین فاکتور است که یکی ازآنان خلق پول است !تحریم که شامل مشکلات ناشی از انتقال بهینه وجه کالا-انتظارات تورمی-از کار افتادن بازارهای موازی بازار پولی نظیر بورس-دلال بازی وسفته بازی...دیگر دلایل تورم میباشد.

یکی از بزرگترین عللی که باعث ایجاد نابسامانی و تورم می شود عمل نکردن به وظیفه واقعی در بانکهاست چرا که اگر بانک شرعا و قانونا شریک در تسهیلات می باشد باید واقعا ناظر بر هزینه کرد تسهیلات باشد نه اینکه تمام وام را یکجا به وام گیرنده بدهد مسلم است که وام گیرنده ولو نیت صادقانه داشته باشد پول مازاد در پروژه را در بازارهای کاذب تزریق کند خلاصه اینکه نبود نظارت درست بانکها و مدیریت مالی تورم افسارگسیخته ایجاد می کند