تخصص ما انحصار شکنی است. عوضش ما در زمینه های خفن داریم کار می کنیم مثه داروسازی،بیوتکنولوژی که ارزش افزودش 1 به 800 است.هوا فضا،ماهواره،تسلیحات نظامی،انرژی هسته ای و ....
چه عیبی داره بذارید کره ای ها هم دلشون به ساختن تلویزیون و گوشی و خودرو و ... که ارزش افزوده کم داره خوش باشه ....
هههه هههههه ههههه....

کره؟ ما از ترکیه هم پایینتریم .

سلام
درامد سالانه 11000 دلار !!!!!
يعني يك خانواده 4 نفره 44000 دلار !!!!
يعني ماهيانه يك خانواده 4 نفره حدود 4 ميليون تومان !!!
اقا شما هم برو تو تيم امار دراره دولت.

فنآوری که منجر به در آمد شود عمیقتر از آن است که با برنامه ریزیهای سطحی و شعار قابل حصول باشد.فقط داریم هزینه میکنیم.

من از این مقاله شما بسیار لذت بردم زیرا نشان دادید که منتقد واقعی هستید لطفا این گفته من را نمایش دهید
بنده فوق لیسانس کامپیوتر ار بهترین دانشگاههای کشور خودمون هستم و در آمد سالیانه ام در اصفهان به حدود 15 هزار دلار می رسید ولی الان یک سال و نیم هست امدم آمریکا و درآمد سالیانه ام از 100 هزار دلار بیشتره در حالیکه اکثر کالاها قیمتشون از ایران کمتره
شما قضاوت کنید آیا علی رغم علاقه من به ایران، من فکر برگشت هم می تونم متصور باشم ؟
اقتصاد ما کجاست ؟؟؟؟

این مقاله ها فقط برای افسوس خوردن است .
از دست ما هم کاری برنمی آید .
البته من و شما مدیران لایق و بسیار بزرگی در جامعه می بینیمم ولی بر سر کار نیستند.
مدیرانی همچون خیامی که کره ای ها سی سال قبل از آنها خواهش کرده بودند که پیکان را در کره مونتاژ کنند.
ای کاش نفت نداشتیم

یادم میاد توی یه کلاس با چند تا کره ای همکلاس بودیم ، ما چند اسلاید از تاریخ ایران را به نمایش گذاشتیم، در پایان یکی از کره ای ها گفت: این اسلاید ها مال گذشته بوده ، حالا بگو کجای دنیا هستید!!؟

اولا که درامد سالانه هر ایرانی ۱۱۰۰۰ دلار نیست. این حداکثر در امد ماهانه قشر متوسط به بالاست. حتی یک استادیار دانشگاه کمتر از این میگیره با اینکه درامد اونها بسیار بالاتر از متوسط.

بعدش هم خوب بود درامد مردم ایران و کره رو در سال ۱۳۵۵ با هم مقایسه میکردید. شماکه معمولا همیشه قبل و بعد از انقلاب با هم مقایسه می کنید چی شده که حالا بی خیال قبل از انقلاب شدید

در کشوری که مسئولیتها بر اساس شایسته سالاری داده می شود و مسئولین در برابر مردم پاسخگو و برای ادامه حضور خود در صحنه قدرت مجبور به جلب اعتماد هسنتد انتظار چنین پیشرفتی میرود

با اين وضعی که در دولت و برنامه ريزان و صنایع و دانشگاهها دیده می شود، ما نه تنها نفر اول در منطقه نخواهیم شد، بلکه ممکن است از این جایگاه که داریم پایینتر هم بیاییم. کشوری که تصمیم به اول شدن در منطقه گرفته است باید در گام اول چشمه علم و فناوری در بسیاری از حوزه ها باشد. ما که چیزی در این زمینه ها حس نکردیم. فعلا مردم ما دنبال همان یک لقمه نان شب هستند و جوانان و اغلب دانشجویان خوش فکر هم در حال فرار از این کشور هستند. در صنعت نیز به جای ماهواره، فشفشه هوا می کنند و به جای هواپیما موشک قاره پیما می سازند . به جای اختراع، کپی برداری از محصولات بنجول چینی و اروپایی می کنند، تازه اگر آنرا هم بتوانند.