ما حاضریم میلیاردها تومان برای مبارزه با اعتیاد هزینه کنیممیلیاردها تومان صرف عواقب بزهکاری های متعدد در جامعه نماییم
میلیارد ها تومان برای زندانهایمان که همین بزهکاران ومعتدان نگهداری می شوند هزینه کنیم
میلیارد ها تومان.....
بهتر نیست این هزینه ها را در اموزش و پرورش سرمایه گذاری کنیم تا در آینده نسلی فرهیخته داشته باشیم ؟
کمی هم فکر کنیم
با سلام - باتوجه به اينكه آموزش و پرورش زيربناي فكري و علمي و ترسيم آينده هر كشور است هرروز چرا بايد يكي از دغدغه هاي مهم ما آموزش و پرورش باشد اگر باديد واقعا علمي و فرهنگي موضوع را نگاه مي كردند نبايد اينقدر آشفتگي و مشكلات دچار اين وزارت بشود. 
مديريت آموزش و پرورش شهر ما معون آموزشي ندارد. چرا؟ چون وضعيت مدير معلوم نيست كه بماند يا نه؟ . كي معلوم مي شود؟ بعد از استيضاح وزير. سال تحصيلي كه شروع شد ديگه مدير و معاون آموزشي هر چه تلاش كنند از قافله عقب هستند. با سلام نمایندگان مجلس لطفا از آقای وزیر بپرسند به چه دلیلی شرط تقسیم یک کلاس به دو تا را عدد54 قرار داده اند یعنی ممکن است تعداد دانش آموزان یک کلاس 50 نفر باشد .نمی دانم معلم مبصر است یا قرار است تز های مسئولین آموزش و پرورش مبنی بر پروژه ای کردن دروس وباسواد کردن دانش آموزان را اجرا نمایند در این کلاس های شلوغ نه معلم می تواند درس بدهد و نه با دانش آموز میتوان کار کردوقتی معیار سنجش معلم در این دو سه سال اخیر با تعداد نمرات قبولی دانش آموزان سنجیده می شود معلم ناچار می شود بعضا در ورقه دست برده و یا سر امتحان به دانش آموز رسانده و یا اینکه مراقبین از تقلب وی سر جلسه چشم پوشی نمایند گر چه بسیاری از معلمین از این کار ابا دارند اما متهم به کم کاری می گردند همه از این که جوانان ما دنبال راه های میان بر برای رسیدن به ثروت میگردند شاکی هستیم پس چرا توجهی به این مسئله نداریم که دانش آموزی که به اندازه 8 می خواند وبا لطف مدیر و معاون با اصرار به معلم نمره 10 می گیرد می آموزد که برای اهداف دیگر نیز میتوان سعی کم کرد و نتیجه بالا گرفت
پیشرفت هر جامعه ای مدیون پیشرفت آموزشی بخصوص در بخش آومزش و پرورش می باشد. تا زمانی که رضایت مندی وشغلی و شئن و منزلت اجتماعی و معیشتی دبیرا اصلاح و بازنگری نگردد و تنگ نظری بعضی از مسئولین و بکار گیری مسکن هایی موقت نظیر تعویض وزیر و ........ در کار باشد نظام آموزشی ما در جا خواهد زد. بامید اجرای نظام هماهنگ در آموزش و پرورش بثان دیگر وزارت خانه ها. ارومیه ص / ق برخی از اقدامات آقای علی احمدی که در همین مدت کوتاه وزارت انجام داده اند وباعث سرگردانی بسیاری از معلمان و دانش آموزان و خانواده ها گردیده عبارتند از: 1- قطع سرویسهای ایاب و ذهاب معلملن بخصوص در مناطق جنوب تهران 2- افزایش تعداد دانش آموزان در هر کلاس به حدود 45 نفر به منظور کاهش تعداد کلاسها 3- کاهش ساعات اضافه کاری و حق التدریس معلمان 4- مازاد کردن بسیاری از معلمان بدلیل کاهش تعداد کلاسها 5- تک شیفته کردن بسیاری از مدارس از طریق ادغام یک شیفت در شیفت دیگر و افزایش حجم کلاسهاو... باید سوال کرد کدامیک از این اقدامات در جهت مفاهیمی مثل افزایش کیفیت نظام آموزشی ویا رفاه معلمان و یا عدالت و مهرورزی و.. نتیجه بخش است؟ چیزی که در عمل حاصل شده سرگردانی بسیاری از معلمان و دانش آموزان و خانواده ها و بلبشوی در هم پیچیده انتقالات معلمان و دانش آموزان و نگرانیهای عمیق معلمان از آینده امرار معاششان است. 
بهتر است در اموزش و پرورش سیاست ازمون وخطا را تعطیل کنید. مسوولین به تربیت دینی واجتماعی -عوامل تربیتی -عناصر تربیتی-سرفصل های اموزشی-فضاهای اموزشی- روشهای موثر دز اموزش وپرورش -تفاوتهای فردی ودغدغه های معلمین ودانش اموزان برای عبور موفق از باتلاق موجود توجه کنندو این درد مشترک تنها با عزم ملی قابل درمان است. اما یک جمله به وزیر احتمالی اینده: برای استفاده مختلف از عنوان عقلایی است تا دستگاه دیگری را رایزنی کنید که این دستگاه حساب و کتاب دارد. 14 میلیون دانش اموز + 1 میلیون فرهنگی +0000 چشم بینای شمایند0 مملکت ما با این همه مدیر عوض کردن هیچگاه بجایی نمی رسد حداقلش این است که با همفکری تمام گروهها مدیران را انتخاب نماییم مشكلات آموزش وپرورش بنيادي وريشه ايست با آمدن اين وزير وآن وزير حل نمي شود مشكل عزم جدي دولت ومجلس رامي طلبد كه متاسفانه چنين نيست وفقط هر كس جامه وزارت را بپوشد چند ماه بعد در اذهان محكوم خواهد بود بهتر است مجلسيان محترمي كه افتخار خود تصويب لايحه خدمات كشوري مي دانستند ببينند كه اين مصوبه هم همانندبرخي ديگراز مصوبات به فراموشي دولت ومجلس سپرده شد .آيا مقصر وزير است تا ديگران اعتبار لازم دراختيار اين وزارتخانه مهم نيست با تغيير وزير چيزي عوض نميشود بهتر است فكر اساسي شود
لب مطلب اینکه با این سیستمی که ما داریم، خروجی های آن (فارغ التحصیلان) به هیچ وجه مناسب اداره حوزه های خرد و کلان کشور نیستند و از همین حالا می توان تصور کرد که این نسل کشور را چگونه مدیریت کرده و از نظر فرهنگی-اجتماعی چه مسایلی را به وجود خواهد آورد.