ناشناس
| 
۱۳:۳۱ - ۱۳۹۰/۰۴/۰۴
پاسخ
سریالی که از اول تا حالا 3 تا مرگ داشته آن هم اینجور مرگها فکر می کنین برای آدم ذهن شاد و آزادی می زارن تا برای یک هفته کاری آماده بشه؟ شاید یکی از دلایل رو آوردن مردم به ماهواره با تمامی گرانی و مشکلاتش همین باشد! مخصوصا سریال ستایش که دقیقا روی اعصابه و هیچ نکته اموزشی و یا تاریخی ندارد. فقط اعصابت رو پهن می کنه و جفت پا می ره روش! ما هنوز متوجه نشديم چرا براي روز جمعه نوعا سريالها و فيلمهاي غمناك درنظر گرفته ميشود. حتي سريالهاي خنده دار شبانه نيز در روزهاي جمعه و به بهانه برنامه هاي ويژه پخش نميشود. اگر ميشود راجع به فلسفه اين كار كمي توضيح دهيد باید واقعیتها دید معزل طلاق و طلاق عاطفی یک واقعیتتی است در جامعه و نمی توان چشم به روی آن بست . آخه تهیه کنندگان ما انگار قسم خوردند که یاسر فیلمهاشود به قبرستان و یا به بیمارستان و یا زندان ختم بشود فیلمهای خارجی هم که فقط یک مشت فیلم اکشن هستند که بجز بد آموزی در جامعه هیچ خاصیت دیگه ای ندارند بعد میگن چرا مردم ماهواره نگاه میکنند نوشته بسیار جالبی بود. بخدا با دیدن فیلم وسریال های تلویزیون نتیجه ای جز غم و اندوه نصیب انسان نمی شود. لااقل در 2سال گذشته درهمه فیلم ها و سریال ها افراد یا همسرشان را یا از قبل ازدست داده اند ویا در جریان فیلم از دست می دهند.همه یا دچار مریضی صعب العلاج شده اند ویادر تصادف می میرند.تصادف و بیماری هم جزئی از زندگی است ولی آیا زندگی همین جزء را دارد؟چرا به مردم روحیه و نشاط نمی دهند؟چراباعث می شوند مردم به ماهواره پناه برده واین همه معضل اجتماعی برای خود وخانواده اشان درست کنند؟ دیشب بنا به حس کنجکاوی و البته از روی بیکاذی و بی حوصلگی مجبور به تماشای سزیال ستایش شدم انقدر اعصابم خرد شد که تا صبح خوابم نبرد جالبه تلوزیون در طول هفته برنامه های طنز پخش می کنه ولی روز جمعه و علی الخصوص عصر جمعه که به خودی خود دلگیر هست برنامه های بی خود و اعصاب خرد کن پخش می کنه غم انگيزتر و مزخرف تر از سريال ستايش من تا حالا نديدم. ديگه شورش رو درآوردن چقدر ديگه منفي آخه. خيلي ها رو ديدم كه اعصابشون با اين فيلم خراب شده تا اول هفته خوبي رو شروع كنن! واقعا چه نظارتي روي اين فيلم ها هست؟ خودمون كم بدبختي نداريم صبح تا شب كه شب هم بيايم اين غمنامه ها و مصيبت نامه ها رو ببينيم یکی از علل گرایش به ساخت مجموعه های تلخ شاید این باشد که ممیزی آنها آسان است، گریه کردن، مرده کشیدن، سیاه پوشیدن، معتاد شدن، ممیزی ندارد و ضمنا به راحتی نویسنده آن را می نویسد ولی طنز یا کمدی که هم نویسنده باید چیره دست تر باشد و هم نمی تواند به سیاست و اقتصاد و اجتماع بپردازد، باعث کم شدن تولید این برنامه ها می شود. دست مایه های طنز می شود روستایی که به شهر آمده، علاقه مندی پسر شهری یا دختر پولدار به پسری پایین شهری، حسادت های زنانه و...