چه خوب بود مسوولان هم براي خودشان مجازات تعيين مي‌كردند:
1- اگر دستم بر مي‌آمد مشكل يه بدبختي را حل كنم و حل نكردم، بيست روز حقوقم را صدقه بدهم!
2- اگر تصميم اشتباهي گرفتم و خودم متوجه اين تصميم اشتباه شدم و ديدم به مملكتم ضربه وارد كردم، يك ماه حقوق نگيرم!
3- اگر ديدم از حق بيت‌المال در ماه بيش از حد خرج زن و بچه‌ام كردم، به آنها دستور روزه گرفتن (يك روز در ماه و يا بيشتر) بستگي به خوردن بيت‌المال دارد...
4- اگر تهمت و يا افترا به فرد مسلمان ديگري زدم و آبروي او را بردم، بدون هيچ مشكلي در يكي از رسانه‌ها از وي عذرخواهي كنم كه او از سر تقصيرم بگذرد، اگر نگذشت يك حركتي چيزي بزنم لااقل... (فان)
5- اگر عجب و رياي من بيش از حد در جامعه زبانزد شد، بعد از استغفار از خداوند متعال و بخشنده، از اين كار حرام و زشت دست بردارم.
6- اين قصه سر دراز دارد...

خوش به حالش! اونا کجا بودن و ما کجا هستیم!!! خدا ما رو هم رحمت کنه

روحش شاد

کجایند این مردان بزرگ،آنها به کجا می نگریستند ما به کجا...؟ روحشان شاد .

دلتنگتونیم شهدا

شهداشرمنده ايم

صلوات

داداش مجتبي جات خاليه داداش من.

فداااای شهدا برم من، اما مسئولین محترم مملکت، تا به کی زیر سایه شهدا هستید؟؟؟؟؟؟
تا به کی می خواهید از نام شهدا سوء استفاده کنید؟؟؟

آي خانمهاي کم توجه مديون نشويدمواظب باشيد پل صراط شهداايستاده اند.