واي از آن روزي كه در مقابل اين عزيزان بايستيم و از شرمندگي نتوانيم سرمان را بلند كنيم كه بعد از شما چه بلايي سر دين مملكت آرديم

آنان بزرگواران رفتند و دنيا به كام بعضيها شد

واقعا شرمنده شهداییم

....:: پاک باشیم و خدمتگذار ::...

بغض گلویم را گرفته برای مظلومیت شیعه اما ما در ای بحر کجاییم

زندگی زیبا ست وزیبا ترازان شهادت است که هنرمردان الهی خداست راهشان پررهروباد.

سلام
تا حالا فکر کردید چرا همه فقط شهید شهید میکنند وکسی دست شهدای زنده رو نه میگیره و نه میفشره ونه تحویلشون میگیره ؟ منظورم همین عده نه خیلی زیاد جانبازای عزیز دلم و اسرای ازاد شده که مثل چوب دو سر طلا هستند(پای همشون رو میبوسم ) را میگم . جواب : چون زبان دارند و میتوانند حرف بزنند چون چشم دارند و میبینند وچون عقل دارند ومیتونند تحلیل کنند و نتیجه بگیرند خلاصه اینکه چون هنوز زنده هستند .
اسیر ازاد شده با 8سال ونیم سابقه (دلم داره از بیکسی و غریبی میترکه )

بعدازشهداء ماچه کردیم

اين خاطرات براي صرفاً خواندن نيست براي عمل كردن به شيوه و روش اين غزيزان است . راستي تاحالافكر كرده ايد چه چيزي اين افراد را اينقدر استوار كرده بود كه تادم مرگ نيز از خدا غافل نمي شدند ؟ اما بعضي افراد كه در پستهاي مملكتي هم هستند با يك آب نبات خريده مي شوند و كيان و هستي مملكت خود و مردم خودرا مي فروشند؟ چه يه اين بچه ها اموخته شده بود كه استقامت مي كردند و خم نمي شدند . اگر ما اين عزيزان را الگو خود قرار دهيم بي شك در دنيا و آخرت موفق هستيم .

اشاره
حجت الاسلام و المسلمین سیدعلی اکبر ابوترابی، دلاور مردی است که بیش از ده سال رنج اسارت را به جان خرید و در سیاه ترین ایام تاریخ معاصر، هدایت نسلی را به عهده گرفت که با استقامت خونین خود، صفحات زرّینی در سینه تاریخ به ثبت رساندند. او هدایت و رهبری را به اردوگاه دشمن کشانید و شمّه هایی به یاد ماندنی از صفحات پسندیده الهی را در برابر آنها به معرض نمایش گذاشت، و این باعث شد که دشمن بارها به عظمت او اعتراف کند. سرانجام آن مجاهد خستگی ناپذیر، در دوازدهم خرداد سال 1379، در حالی که به همراه پدر بزرگوارشان آیت الله سیدعباس ابوترابی عازم مشهد مقدس بودند، به دیدار دوست شتافتند.