اقتصاد رو دریاب اینا واسه مردن نون و آب و دارو نمیشه

درقدیم به این کار علافی می گفتن بیخودو بیجهت تو خیابون برن بالا بیان پایین البته جرم نیست اما یک جور بیماریه

نمی دانم چرا من نفس می کشم ؟

سالهای 1335 تا 1340 که کارگر کارخانه نخریسی مشهد بودم، تنهت چیز خستگی در کن بعد از 10 ساعت کار سخت، قدم زدن در ارک مشهد بود.
یادم هست صبح کارگر کچ کاری صبح با نردبان کچ کاری در ارک به سر کار میرفت و عصر با لباس تمیز در ارک قدم میزد. وقتی مردم پولی ندارند و جایی برای آرمیدن ندارند ، تنها قدم زدن در خیابان و و تماشهای آدمها و ویترین مغازه ها می ماند. تازه ورش هم هست، هرچی نباشه بهتر از ماندن در خانه و کشیدن این ماده یا آن ماده است.