دوست داشتنی تیمی که داشتیم تیم مایلی کهن بود. مربی در همه جنبه ها تیم رو مدیریت می کرد و همین باعث میشد مردم بازیکنها رو از خودشون بدونن و اون تیم رو خیلی دوست داشته باشن. در حد خودمون فوتبال هجومی و مالکانه برزیلی بازی میکردیم. کاش دوباره مایلی کهن مربی تیم ملی بشه.

سالها پیش که قلعه‌نوعی مربی تیم ملی در جام ملتهای آسیا هم بود، در مرحلۀ دوم با ضربات پنالتی از کره شکست خورد و حذف شد. تا سالها می‌گفت؛ من بدون باخت حذف شدم(!)، چرا منو برکنار کردند؟!! این دو مربی، فرهنگ فوتبال رو در ایران تغییر دادند و شاگردان کیروش که اکنون در لیگ، مربی شدند، همینطور، مدام صفر صفر

تحلیلی که شرایط تیم ملی را در نظر نگیرد و اینکه حتی بعد از بازی امکان ریکاوری را به تیم نمیدادند ، خستگی سفرهای متعدد و .... ، فاقد ارزش است! ولو اینکه سرشار لز تاریخچه باشد.

در متن آمده است که برای مربیان دفاعی، نتیجه و صعود و جام مهم است، نه فوتبال زیبا و تماشاگر پسند. حالا طنز ماجرا اینجاست که فوتبال دفاعی قلعه نوعی، نتیجه هم نگرفت، صعود هم نکرد، و البته هیچ جامی را هم فتح نکرد !

از دور وایسادی میگی لنگش کن ، روزمه خودت چیه ؟؟؟

قلعه نويي كه مربي نيست دورانش تموم شده ولي اينكه جلوي تيم هاي خوب تهاجمي باشيم اصلا منطقي نيست. ضمن اينكه تيم قلعه نويي مثل كي روش دفاع كردن هم بلد نبود.

ا ز حشمت مهاجرانی اگر در ایران است به نوعی در مربیگری یا در فدراسیون ویا در تفسیر مسابقات فوتبال استفاده نمائئد.ایران نیاز به اموزش مربی در داخل کشور درسطوح مختلف دارد.

دنیای فوتبال دیگر بازی های تدافعی را دوست ندارد. بازیکنان جسور ایرانی توانایی بازی هجومی را دارند به شرطی که مربی حرفه ای با این سبک در اختیار داشته باشند.
تیم غنای کیروش واقعا رقت انگیز بازی کرد نه زیبا بود و نه نتیجه گرفت

نفرات تیم ملی راباشگاهها تعلیم میدهند ومی سازند. این نفرات تیم ملی از تیم باشگاهها انتخاب میشوند.برای تیم ملی خوب بایدباشگاههای سازنده وتعلیم دهنده بازیکن ساخت.با شگاهها در پول دادن وپول گرفتن وبازیکن ومربی خارجی اند.