احسان
| 
۱۲:۱۴ - ۱۳۸۹/۰۹/۲۲
پاسخ
با عرض ارادت به آقای پرویز باید بدونن که اگه شاهان آن زمان هوس باز و خوشگذران نبودن ایران که از بزرگترین ممالک جهان به شمار میرفت ، الان به یک کشور گربه ای شکل تبدیل نمیشد. حالا جناب مدیری که میخوان اون واقعیت هارو که بعضیا که نمیدونن و بعضیا که نمیذارن مردم بدونن بفهمن شماها هی جلوشون سد بکشین خب آقای محترم. خیلی عذر می خوام از شما.واقعا اینکه در مراسم های ایرانی ها وقتی اعلام میشود که شام آماده است همه به میز شام حمله می کنند نشانه ی فرهنگ بالای ایرانی است ؟؟؟؟؟؟؟
یا اینکه همه ی مردم ( دقت کنید همه ی مردم ) پشت سر یکدیگر صحبت می کنند و تا اون فرد جلوی چشمش ظاهر می شود شروع به تعریف و تمجید از او می کنند نشانه ی فرهنگ و هنر 4 میلیون ساله دارد ؟؟؟؟
کجای اینها نشانه ی فرهنگ و هنر ایرانی هاست ؟؟
حالا من نمی خوام اسم ببرم ولی یه پادشاهی بود که رفت روی دیوار تخت جمشید یادگاری نوشت. به نظر شما اگه اون شاه فکر می کرد ( دقت کنید فقط یه ذره فکر می خواد تا این به ذهن آدم برسه ) و یه دفتر درست می کرد و همونجا میذاشت تا همه بیان توی اون یادگاری بنویسن این قدر ما الآن بدبخت بودیم که هرجا میریم روی آثار تاریخی چند هزار ساله مان جای یادگاری ببینیم ؟؟
حالا به نظر شما این مردم که این قدر با فرهنگ ( !!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!) هستن جای تعریف و تمجید دارند ؟
شما الان حداقل باید برای من یه دونه فقط یه دونه از نشانه های فرهنگ و هنر را از این مثال هایی که من زدم بیارید. وگرنه این نوشته ی شما به درد هیچ کس نمی خوره.
من در وهله اول نمي دونم اين فرد كيه ؟ اما اگر ايشون اسم خودشون رو گذاشتن منتقد !!! بهش پيشنهاد مي كنم اول چند قسمت از اين مجموعه رو ببينن بعد اظهار نظر كنن. چون در اين مجموعه اصلا كسي به زنديه بي احترامي نكرده و ماجرا مربوط به يك حكومت خياليه كه اصلا در تاريخ ما وجود خارجي نداشته . آقا جان این پدرانی که شما ازشون دفاع می کنید، نصف خاک این مملکت رو با همین کارهاشون تقدیم کردن!!!!! اين كه قاجاريه وبخشي از صفويه فوقالعاده بي كفايت بود ند را تا ريخ ميگويد هر چند كه تحريف كنند گان تاريخ به شاه سلطان حسين لقب شاه شهيد دادند وبخشي ديگر به ناصرالدين شاه جنايتكار لقب شاه شهيد دوم را دادند اين بي لياقتان مايه مباهات مردم ايران نيستند سلام نويسنده محترم فقط نظر شخصي خودش را گفته است درحالي كه من فقط ازنگاه طنز نه هجو قهوه تلخ را مي بينم .ضمن اينكه هرطنزي درمورد هرقشري ازجامعه ساخته شد فردايش اعتراضات كثير آن صنف را ديديم پس دراين فضايي كه طنزخوب كم يا اصلانداريم كارگردان چه كند ؟ازروي ناچاري به زمان گذشته رفته تاحاشيه هاي انتقاداي را براي خودنسازد.وخواهش من اين است كه شما خود سوژه اي مناسب جهت ساخت برنامه طنز با صنف مناسب ودردوره تاريخي مناسب ارائه دهيد . اگر پیشینیان ما در آن دوره ی تاریخی بصیرت داشتند وضع کشور پهناور ایران اینجنین نبود، ان همه قراردادهای ننگین دوره ی قاجار گواه همین مطلب است، مشکلات شخصی خود را با فروش قهوی تلخ قاطی نکنید. ای وای .خوب شد این مقاله را خوندم.دیگه نگاه نمی کنم تا بزرگانمونو اینجوری نبینم.ای وای. ای وای.