خداوند وقتی داشت انسان را می آفرید. فرشتگان گفتند، آیا این اعجوبه را برای چی می آفرینی، این شر می شه، پس فردا قتل و جنایت و هزار فساد می کند در روی زمین.به گند می کشد همه دستگاه خلقت را. هزار ویک جور کثافت کاری می کند. خداوند گفت او آزاد است برتر از شما ست. شما هیچ اختیار ندارید، اما او مختار است. پس بر او سجده کنید.

سلام - ممنون از زحمات نویسنده مقاله و جناب ملاصدرا ؛ رحمت الهی شامل حال همه مان باشد.
اما هنوز جای تحقیق بیشتر هست چرا که :
1- جایگاه روح مشخص نشده است که همان نفس است یا غیر آن ؟
2- روح که از ماده نشات نمیگیرد و از عالم امر است و مجرد است.
3- آیات ناظر به خلقت ، بخش مادی و خاکی موجودات را تنها منشا قالب میداند و تا نفخه روح نباشد (خواه انسان - خواه پرنده) انسان، انسان نمیشود و پرنده، پرنده نمیشود.
4- پیشینه انسان در ایات قرآن به انعقاد نطفه بازنمیگردد و ایات مختلفی چون ابتدای سوره انسان، پیشینه فرامادی برای انسان تصویر میکند. علاوه بر آن آیه کریمه انالله و انا الیه راجعون هم هست و کما بداکم یعودون هم داریم که مسیر رفت و بازگشت را مشابه اعلام میکند.
5- به رساله انسان قبل ازدنیا - انسان در دنیا - انسان بعد از دنیا از علامه طباطبائی(ره) هم رجوع بفرمائید نکات جالب دارد.

بر اساس حرکت جوهری، و یا حرکت ذاتی عالم، نفخت فیه من روحی در عالم ماده تفاق می‌افته و باید ببینیم که روح به چه معناست و آیا تناقضی با این تناقضی با این تبیین دارد یا نه ما گفتیم که انسان موجودی هستش که ویژگیش ادراک هست با همین ویژگی تکامل پیدا می‌کنه.
بدین معنی که بر اساس انتخاب خوب و بد و درکش از از خوب و بد کامل پیدا می‌کند حالا این ویژگی رو خدا هم داره یعنی خداوند هم موجودی هست که بر اساس علمش عمل می‌کنه بنابراین خداوند این ویژگی خودش رو به انسان هم داده پس تبیین ما از نحوه معاد تناقضی با این آیه ندارد.

در اینجا فلاسفه مشغول بحث هستند، لطفا اگرسوادتان نمی کشد وارد نشوید. داره به جاهای باریک می کشه.

سلام. چیزی که با اطمینان میشود گفت این بدن عنصری دنیوی نمیتواند به عرصه محسر و قیامت و در بهشت و جهنم داخل شود چون ظرفیت و طاقت ان اوضاع راندارد.این بدن در این70 تا 80 سال عمراین دنیا نمیتواند تحمل کند و هر روز یک عیبی پیدا میکند چطور میتواند عمر ابدی لذت بهشت و حرارت اتش را تحمل کند.خداوندی که ما را برای بقا ابدی افریده بدن اصلی هم خلق کرده که همان نفس انسان است که الان هم همراه و فرمانده بدن عنصری است مانند انسانی که بر مرکبی سوار است.

حالا چه اهمیتی داره خودتون رو ناراحت نکنید عزیزان

شاید ملاصدرا خیلی هم ملا نباشد.

پاسخ بسیار روشن است و در قرآن جواب این سئوال داده شده. آنوقت که خدای بزرگ به ابراهیم گفت چند مرغ را سر ببر و باهم مخلوط کن و بعد بر سر تپه های مختلف بگذار تا ببینی خدای بزرگ آنها را با وجود پراکنده شدن چگونه زنده می گرداند.
اما در رستاخیز اسنان با همین بدن در پیشگاه خداوند حاضر می شود. اما تغییراتی دارد مثلاً در بهشت انسان دیگر دفعی ندارد و هر چه میخورد جذب می شود و نیز دیگر جنسیت معنی ندارد و هر دو جنس تنها دارای اندامی متفاوتند بدون اینکه زاد و ولدی داشته باشند تنها از اندامهای جنسی بعنوان لذت صرف استفاده می کنند. در جهنم جهنمیان تلاش می کنند از درخت زقوم بخورند تا به خیال خود خودکشی نمایند اما چنین اتفاقی هرگز رخ نخواهد داد!
برای انسان مرگ معنی ندارد! تنها گذر از یک مرحله به مرحله دیگری است. چه کافر باشد و چه مؤمن! اما جزایشان باهم فرق دارد. هر چند خدای بزرگ انسان را طوری طراحی کرده که تصور نماید وقتی می میرد بدان معنی است که نابود می شود که البته این یک امتحان الهی است!