پذیرش متمرکز دکترا در رشته های علوم انسانی که مشخص است سیاسی است و اساتید هم از باند و دار و دسته خودشان پذیرش می کنند وگرنه هر مسئولی پس از مسئول شدن یا ورد به گروههای سیاسی دکتر نمی شد! در مورد رشته های فنی هم پارتی بازی به وفور!!! مثلا" در رشته معماری یکی از مهمتریمن ملاک ها خوشکلی است!!!

بنده سال گذشته در امتحان به اصطلاح ورودي يكي از دانشگاه هاي تهران شركت نمودم و قبول شدم بعد از چند بار مصاحبه هر استادي سعي داشت دانشجوي كارشناسي ارشد خودش را بگيرد و اگر دانشجويش قبول نشده بود مي گفت امسال من دانشجو نمي گيرم حق دارم خلاصه ما را بعد از يك سال سنگ و قلاب كردن آخرش هم هيچ به آقاي وزير هم حق بدهيد اين جا ايران است نه انگلستان و يك طرفه به قاضي نرويد

من یک استاد دانشگاه می باشم. بعد از حدود 10ساعت کار علمی انفرادی در امروز و به عنوان کسی که تاکنون 5 دانشجوی دکتری با بالاترین استاندارد بین المللی تربیت کرده ام می خواهم نکته ای را یاد آوری کنم: ممکن است که در دانشگاهی، استادی رعایت عدالت را نکند و اتفاق ناعادلانه ای در جذب دانشجوی دکتری بیفتد ولی این یک قاعده ی کلی نیست که عرف شناخته شده و در عین حال منطقی جذب دانشجوی دکتری را با خیالات و احتمالاً توهمات مخلوط کنیم. ما سالهاست که دانشجوی ضعیف کارشناسی را به دلیل شهرستانی بودن دانشگاهمان جذب می کنیم، فوق لیسانس قوی تربیت می کنیم و اینها جذب دانشگاههای به اصطلاح تراز اول می شوند. پس حق ما این وسط چیست؟ مسئله شبیه به تیمهای فوتبال شهرستانی است که با هزاران نارسایی فوتبالیست قابل می پرورانند و ناگاه اینها سر از تیمهای متمول در می آورند. من به عنوان شخصی که مستقیماً در جذب و تربیت دانشجوی دکتری دخیلم با سناریوی طراحی شده ی فعلی به شدت مخالفم. سئوال مشخص از آقای وزیر این است که پس حق اساتیدی که سالم کار می کنند و تعداد شان هم بسیار زیاد است این وسط چیست؟ چرا این همه بدبینی! مگر جناب وزیر نمی دانند که این اساتید در کشوری زندگی میکنند که 1400 سال پیشینه اسلام و مسلمانی دارد که ایشان الان درد دین و اسلامی شدن دانشگاه را دارند؟ این چه نوع نگاهی به علم و عالمان است؟ چرا با قاطی کردن مسائل همه ی زیرساختهای فکری جامعه را به یک سیستم آشوبناک تبدیل می کنید؟

حرف آقاي نورا كاملا درست بود. اگر قرار است كنكور كارشناسي حذف شود چرا كنكور دكتري راه مي اندازند؟ در كجاي دنيا بدون نظر نهايي يك استاد پذيرنده يا ميزبان، مي توان به وي تحميل كرد يك دانشجوي دكتري را براي پر كردن ظرفيت اعلام شده گروه يا دانشكده به سازمان سنجش بپذيرد و برايش يك موضوع ناب و جديد علمي روز دنيا تعريف كند و 4 تا 5 سال وي را راهنمايي و هدايت نمايد كه دكتر شود؟ هر چند عجيب به نظر برسد، ولي اين يك واقعيت است: پذيرش دانشجوي دكتري مثل ازدواج كردن است، يعني طرفين: استاد و دانشجو، بايد بتوانند چند سال با هم كار و يا به تعبيري، در شرايط دشوار تحقيق، زندگي كنند. بنابر اين بايد سازش و تفاهم داشته باشند (چه از نظر روحيات و چه از نظر بر آورده كردن انتظارات علمي و حرفه اي). آيا در حوزه علميه هم نظام شاگردي استادي از طريق متمركز تعيين مي شود كه قرار است اين ابتكار بومي آقاي وزير (كه خود را فرمانده "ستاد" آموزش عالي و دانشگاهيان مظلوم را "صف" سربازان آن مي داند) گريبان دانشجويان مستعد و اساتيد دلسوز را بگيرد؟ مشكل در اين جاست كه وزير و همقطارانش (كه حتي در چاپ مقالات دانشجويان دكتري خود و امانت داري علمي مراجع به كار رفته دقت كافي نمي كنند) به بهانه جلوگيري از پارتي بازي مي خواهند اختيارات و سيطره خود را در آموزش عالي چنان وسيع كنند كه همه چيز با نظر و ر اي آن ها انجام شود (مثل كنكور دكتري، استخدام و معرفي متمركز اساتيد). بدين ترتيب بايد فاتحه استقلال دانشگاه ها و هيات هاي امنا را خواند. اي كاش به جاي اين همه مشكل آفريدن مي گفتند كدام يك از فارغ اتحيصيلان دكتري دانشگاه هاي شريف، تهران، اميركبير، صنعتي اصفهان... مشكل آفرين بودند كه مي خواهند نسخه اي واحد براي همه بپيچند؟ دانشگاه هاي خوب ما را آزاد بگذاريد تا نخبگان و امثال شهيد دكتر شهرياري را تربيت كنند.

حداقل فایده برگزاری امتحان متمرکز اینه که پارتی بازی کمتر از گذشته میشه.

با سلام
گذشته از مطالب سياسي كه در برخي اظهارات تاثير ميگذارد و علي رغم آنكه با برخي از سيايتهاي آقاي دكتر دانشجو موافق نيستم ، ب عنوان يك فارغ التحصيل كارشناسي ارشد مهندسي از دانشگاههاي تهران رويه تمركز در انتخاب دانشجوي دكترا را موثر و مفيد براي وضع كنوني جامعه علمي كشور مفيد ميدانم. حق كشي هاي متعددي را در اين مقطع شاهد بوده ايم و با قاطعيت ميتوان ابراز كرد روشهاي متمركز انتخاب دانشجو از روش كنوني برتر است.
از تابناك عزيز سپاسگذارم

به نام خدا
بنده خودم در کنکور دکتری دانشگاه امیرکبیر جهت ادامه تحصیل شرکت کردم و در امتحان علمی جزو نفرات برتر بودم( اول یا دوم شدم) ولی به خاطر اینکه دانشجوی اونجا نبودم متاسفانه پذیرش نشدم.
جالب اینجاست که عده ای از اساتید به خاطر اینکه از قبل دانشجوشونو انتخاب کرده بودن تو جلسه مصاحبه نیامدن.
و جالب تر اینجاست که توصیه نامه هایی که بنده به زحمت و با اشتیاق از اساتیدم گرفته بودم پس از گذشت چند ماه که مراجعه کردم در کمال ناباوری دیدم که هنوز تو پاکتاشون ممهور مانده اند.
با وجود اینکه هر روشی دارای اشکال هست روش متمرکز به عدالت تو جامعه ما نزدیکتر است.

البته روش قبلي اشكال داشت و پارتي بازي هم انجام مي شد. اما سوال اين كه وقتي عدالت وجود نداره چه فرقي مي كنه كه استاد پارتي بازي كنه يا دولت.

من دانشجوی سال آخر دکتری هستم و باید عرض کنم بسیاری از جوانان لایق و با سواد به دلیل پارتی بازی و اعمال نظرات شخصی اساتید نتوانستند وارد مقطع دکتری شوند و یکی از شجاعانه ترین تصمیمات وزیر علوم متمرکز کردن پذیرش دانشجوی دکتری و همچنین جذب هیات علمی دانشگاهها بود. من بسیار متاسفم که عرض کنم اساتید ما در اکثر مواقع در جذب دانشجوی دکتری و عضو هیات علمی وجدان خود زیر پا گذاشته و فقط و فقط به روابط و سفارشات توجه میکنند و درود خدا بر وزیر شجاع.

از مقالات اینترنتی چه خبر؟