به خاطر مدیران نالایق وبی مسول بچه های ما باید بی سواد ومریض جسمی وروحی بار بیان بچه ی من از کلاس اول به خاطر آلودگی ، کرونا یک سال درست حسابی مدرسه نرفته والان باهاش مشکل دارم به همه ی اینا گرونی سر سام اور هم باید اضافه کنیم در آینده اگه بچه هامون دزد قاتل نشن شانس آوردیم البته بچه های آقا زاده ازاین مشکلات دور ند چون در دنیای دیگه زندگی می‌کنند

شاید راه حل نباسه ولی نمیتونیم بفرستیم تو آلودگی تلف بسن که ما دنبال راه حلیم!

باید کلاس ها پروژه محور و تحقیق محور و دو مرحله ای بشه یعنی حضوری بعلاوه آنلاین و راهنمایی ها بصورت آنلاین و ارائه نهایی حضوری شود و مثلا دو یا سه روز در هفته و بصورت کارگاهی و ارائه مطلب

باید برنامه ای تنظیم بشه و امتحانات نوبت اول زودتر برگزار بشه تا اگر مشکلی پیش آمد بچه ها از تحصیل عقب نمونند

از این منظر که هیچ کاری در رابطه با مقابله با عوامل آلودگی هوا انجام نمیشه میشه چیزهای زیادی گفت اما وقتی کسی کاری نمیکنه و الودگی هم در حدی هست که اسیب میزنه دیگه حالا هزاران بار بیا بگو اموزش حًوری خیلی بهتره،راهکار خاصی براش داری؟وقتی هست و از بین نمیره بچه رو بفرستیم که آسم و هزارتا بیماری بگیره؟چرا خزعبل گفتن اینقدر باب شده؟

انواع بیماری‌های حاصل از آلودگی ها هم شاکله کلی دانش آموزان، خانواده ها و جامعه را از بین می برد

اتفاقاً همه پدر مادرهایی که بچه‌هاشون قرار بود چهارشنبه برن سر کلاس آرزو می‌کردند که کاش چند تا از بچه‌ها نرن که اونا هم بچه‌شون رو نفرستند
مدرسه نیست که محل ترویج سه نقطه است

بهترین کار ایمن نگه داشتن بچه ها از این وضع هست و بهترین راه تعطیلی و اموزش مجازی . کارمندان هم چند روز مادر چند روز پدر زحمت بکشن بخاطر بچه مرخصی بگیرند مشکلشون را حل کنند اینکه بگیم چون ی عده کارشون الویت هست و بچه را میارن سر کار دلیل بر کل جامعه نیست
روش های نوین نیاز نداره بچه هر روز حضور سر کلاس داشته باشه و اگر معلم مسلط و اموزش دیده باشه بهترین استفاده را از این فضا میکند اگر میگویند نمیشود بدانید معلم به روز و خلاق و پیشرو نیست