با سلاماولاً اداره بنادر و دريانوردي نه اداره بنادر و كشتيراني
دوماً ، كرور كرور جنگل هاي مازندران به ويلا و بناهاي خصوصي و دولتي تبديل شد و سواحلش بماند ، صدايي از كسي در نيامد
سوماً بعيد ميدانم فعاليت به اين بزرگي بدون مجوز هاي لازم صورت پذيرفته باشد خبر شما به گونه اي است كه گويي بنادر و دريانوردي به اين باغ حمله ور شده است !!!!
کسانیکه موقع اجرای طرحهاشون فقط ردیف بودجه براشون مهمه مطمئنا چیزی در مورد منابع طبیعی و تنوع زیستی و ذخیره گاه ژنتیکی نمیدونن. وای به حال ما وقتی نسلهای بعد به قضاوت در مورد ما مینشینند و در حسرت آنچه ما از آنها دریغ کردیم آه میکشند. وای بر ما
دريغ و هزار افسوسمن در دوران كودكي بواسطه شغل پدرم در باغ اكولوژي نوشهر(آربرتوروم يا باغ گياهشناسي نوشهر) شش سال زندگي كردم.عكس جالبي دارم از پدرم و رئيس دانشكده كشاورزي توكيو در اكولوژي نوشهر.(امكان ضميمه نمودن وجود داشته باشد،تقديم مي نمايم)
چند برگ علف که ارزش این حرفا را ندارد مهم آن است که داشتن برای آبادی این مملکت کار می کردند که یه عده کار خراب کن نذاشتنواقعا متاسفم
پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۶:۱۰ - ۱۳۸۹/۰۸/۱۰
اون چیزی که شما بهش میگی چند برگ علف سرمایه ملیه، یه چیزی مثل نفت(نفتو مثال زدم تا شاید درک کنی، البته بعید میدونم چون تنها چیزی که الان توی این مملکت ارزشش شناخته شده پوله و دیگری ظاهر چه خبر است؟؟؟ چرا در مملکت ما یک هماهنگ کننده نیست تعجبم از انجاست که از ان طرف دنیا می ایند ذخایر ژنی جمع کنند وببرند وما ذخایر ژنی که بعلاوه لشکریان محافظ ما در برابر خطرات شناخته وناشناخته محیطی هستند را به این راحتی معدوم می کنند که نشان سطح درک وشناخت مسئولین از جایگاه گیاهان در این اقلیم منحرف شده از مسیر طبیعی می باشد بیایید به خودمان ونسلهای بعد از خود خیانت نکنیم اقلیم متغییر راببینید وتبعات خطرناک ان را درک نید درخت ریه تنفسی زمین است 
چنین مواردی متاسفانه هر از چند وقت صورت می گیرد ما در مجلس قانون دارم که هرکه زمین کشاورزی را تخریب کنه باید مجازات بشه از نظر علمی یک سانتی متر مکعب خاک قابل کشاورزی بین 500 تا 800 سال وقت لازم دارد تا تشکیل شود. ولی فقط باید تاسف خورد در بروجرد هم این کار را کردند
در کشوری که رییس هر بخش و ارگانی به سفارش این و آن سر کار بیاید مجوز هم به سفارش این و آن دریافت می کند و به بهانه آبادانی چنان ویرانی برجای می گذارد که مثال زدنی نباشد