با سلام. من پسرعموی سجاد و جوادمظفری هستم. آنه 5 و 6 ساله بودند که صدام اون حرکت وحشیانه رو کرد. یادش به خیر. عکسهای آن زمین فوتبال و شهید هزاوه و شهدا را برایتان میفرستم. 
ممنون از اینکه این مطلب را گفتی و متاسفم از اینکه تا کنون به این موضوع اشاره نشده ....... 
با سلام وخسته نباشید خدمت دست اندر کاران تابناک این حقیر پیشنهاد میکنم با ارائه مدارک موجود توسط مسئولان زیربط به فدراسیون جهانی آمار و تاریخ فوتبال این واقعه ثبت جهانی شود تا دنیا در مورد مظلومیت این عزیزان و ددمنشی جانیانی همچون صدام ملعون ونوکرانش بیشتر بدانند.باشد که مانع تکرار چنین فجایعی در جهان شود.یاد وخاطرشان همیشه سبز و جاوید باد.
شبكه استاني و مسئولين ورزشي كمكار يا بهتر بگم بي تفاوت و .. دارين به اصفهان و تهران چه ربطي داره بابا . اصفهان هم اگه بيشتر از شما شهيد تقديم اين خاك نكرده باشه كمتر هم تقديم نكرده . به قول امام (ره) كه فرمودند : در كجاي دنيا سراغ داريد كه در يك روز 300 شهيد تشييع كنند ؟
من یکی از بازیکنانی بودم که در روز مسابقه در ترکیب تیم چوار حاضر بودم. باور کنید بعضی از بازیکنان چنان تکه تکه شده بودند که تشخیص آنها به هیچ وجه ممکن نبود. ابتدا یکی هواپیمای شناسایی آمد و بلافاصله دو هواپیمای دیگر آمدند و زمین فوتبال را بمباران می کردند..
در جواب دوستی که گفته بود شهید هزاوه باید مسائل امنیتی را رعایت می کرد باید بگویم که این اولین مسابقه ما نبود که برگزار می کردیم. ما از فوتبال برای روحیه دادن به مردم و ایجاد نشاط در بین جنگ زده ها استفاده می کردیم و مردم را تشویق می کردیم که مرزها را رها نکنند. چه بسا ما می توانستیم در کرمانشاه یا همدان مسابقات را برگزار کنیم. اما مهم این بود که فوتبال را تبدیل به پلی برای شهادت و ایثارگری بکنیم و به جرأت می گویم که اگر تیم فوتبال تشکیل نمی دادیم، نمی توانستیم به جنگ زده ها کمک کنیم. همین فوتبال باعث می شد که تعداد ما هر روز بیشتر و بیشتر شود. در ضمن ما به بمباران و هواپیما عادت کرده بودیم و هیچ ترسی هم نداشتیم...
در سالهای گذشته تنها کاری که از دستم بر می آمد این بود که هرازگاهی به داخل زمین فوتبال بروم و به یاد همبازیانم 15 شمع روشن کنم...اگر این واقعه در تقویم کشور ثبت شود، به نظرم به نفع کشورمان نیز می باشد زیرا با استفاده از محبوبیت فوتبال، می توانیم حقانیت خود در جنگ تحمیلی را ثابت کنیم...