ملك محمد پور
| 
۱۷:۱۳ - ۱۳۸۹/۰۶/۲۵
پاسخ
بنده ساكن آپارتماني داخل يك كوچه بن بست حدودا" چهار پنج متري هستم اين آپارتمان يكسال است ساخته شده و مجوز سه عدد پاركينگ را از شهرداري گرفته اما متاسفانه دو تن از همسايه هاي منازل مجاور همواره خودرو خود را درون كوچه پارگ ميكنند بطوريكه ساكنين آپارتمان جهت تردد دچار مشكل هستند و نميدانند به كجا مراجعه كنند آيا شهرداري كه هزينه پاركينگ را از ما گرفته و درواقع مالك معابر هست نبايد حقوق شهروندان را تامين نمايد جريمه تخلفات ساختماني كه ممر در امد شهرداري هاست. حقوق شهروندي در اين كشور هيچ تعريفي ندارد. حق شهروندي يعني نيم ساعت منتظر اتوبوس داغون شركت واحد باشي و بعد مجبور باشي با تاكسي بري و از سري بعد با ماشين خودت.حق شهروندي يعني بعد چند سال استفاده از موبايل پارك هنوز يك پاركينگ عمومي به شهرت اضافه نشده باشه. باتشکر از تیزبینی نویسنده مقاله خصوصا درج مطلب پیرامون سرعت پایین اینترنت خانگی وپیامدهای ان برای مردم در عصر اطلاعات.از این دسته مطالب ونقض غرضها در کشور ما بسیار است در مورد مسائل کلان به سد سازی وانحراف رودخانه های سرگردان به سوی زمین های بایر برای کشت یا احداث سدهای ذخیره ای وبرق ابی میتوان اشاره کرد
وزارت نیرو با هزینه کردن میلیاردها تومان از بودجه مملکت هر ساله با احداث سد برشمار سدهای احداثی ایران می افزاید وبا احداث این سدها وتوسعه کشاورزی هرساله زمین های بایر یا زمین های کم اب به زیر کشت میروند اما در بخش پایین دست سازمانهای مرتبط با محصولات کشاورزی به علت کم کاری با ضایعات محصولات روبرو هستند مثلا درمورد نان که دولت میلیاردها تومان یارانه پرداخت میکند 30 درصد ضایعات وجود دارد که این یعنی 30 درصد ضایعات اب یعنی عملا 30 درصد هزینه هایی که وزارت نیرو در مورد سدسازی یا بخش اب کشاورزی مینماید ویارانه هایی که در مورد برق کشاورزی به تولید کنندگان گندم میدهد به ضایعات تبدیل میشود واین یعنی فاجعه ملی
هنوز سازمانهای مربوطه نتوانسته اند که برای نان فکری بنمایند و اگر 5 درصد بودجه عمرانی وزارت نیرو برای اموزش نانوایان وبهسازی وتنوع در تولید ارد و پخت نان به سازمانهای زیربط اختصاص داده میشد ما نیاز به 25 درصد هزینه برای ایجاد سد وبرق نداشتیم یا با این اضافه هزینه درجهت صادرات انرژی وایجاد صنایع دیگر تلاش میکردیم وشاهد این همه ضایعات ثروت ملی نبودیم چراکه نانی که در دست مصرف کننده قرا رمیگیرد از برق ،اب،گاز در تولید ان استفاده شده و 30 درصد ضایعات نا ن یعنی هدر رفتن گاز ،برق اب
ایا در صورت هدفمند شدن یارانه ها نان های سنتی با همین کیفیت وکمیت به دست مردم می رسد نان های صنعتی به صورت فعلی هم جوابگو نیست یا با زائقه اکثر ایرانیان سازگار نیست وصرفا یک نان تجملی وفانتزی بوده وکارخانجات تولید ان محدود به یک منطقه کشور بوده وتکافوی کل نقاط ایران را نمیدهد.
نانوایی ها علی الرغم بالا رفتن هزینه های کارگری وبرق واب وگاز همین الان هم که یارانه ها هدفمند نشده به اجبار نرخهای خود را بالا نبرده اند ولی نان های خود را کوچک کرده اند یا ارد سهمیه ای را به نرخ ازاد به سایر صنوف یا مردم که در خانه هایشان نان میپزند میفروشند یا باقیمانده پول مشتری را پس نمیدهند یا کنجد به نان میزنند و 100 تومان بیشتر میگیرند یا نایلون را 10 برایر قیمت به اجبار به مشتری میفروشند وقتی که اعتراض میکنی میگویند هزینه های دیگر ما بالا رفته است وبرای ما پخت با این قیمت صرف نمیکند به بازرسی هم شکایت کن گویی بازرسی هم از اجبار کردن نانواها خبر دارد ونانواها نان خود را هرگونه که دلشان میخواهد میپزند بازرسان شورای ارد و نان زیر سبیلی میگذرند
برای خرید نان سنگک به نانوایی در منطقه 9 تهران رفتم در تابلو نرخ هر قرص نان بدون کنجد را 185 تومان اعلام کرده بودند برای خرید 5 عدد 1000 تومان پول دادم ومنتظر پس دادن بقیه پولم شدم ولی نانوا گفت 5 عدد نان 1000 تومان میشود گفتم مگر هر عدد 185 تومان نیست گفت برای ما صرف نمیکند 185 تومان بفروشیم به بازرسی هم گفته ایم
مثلا نان تافتون را هم انقد کوچک کرده اند که هر قرص ان برای یک لقمه میشود نانوایی های پخت نان تافتون هم اجبار شده اند نان را با قیمت قبلی بفروشند ونرخ خود را بالا نبرند ولی انها از وزن چانه های نان زده اند مثل اینکه این روش کم فروشی به همه نانوایان سرایت کرده است از عدم کیفیت وضایعات نان هم که دیگر هیچ
آقا من خودم کافی نت دارم همچین پول زیادی هم به جیب نزدم...تهران خانواده ای چند تومن ثبت میکردن ؟