ناشناس
| 
۱۴:۴۱ - ۱۴۰۲/۰۶/۲۳
پاسخ
حواست باشه انگشتتو به طرف آموزش وپرورش نگیر تو خودت تربیت شدهی همین آموزش پرورشی این انگشت درجهت رفع بیکاری ومعیشت مردم وزباله گردها نشانه بگیر دلاور آموزش وپرورش خودش صاحب داره بیش از 44 سال است که نسبت به امکانات روز جهان در تمام زمینه های اقتصاد و فرهنگ و آموزش و صنعت و جاده ها و همه و همه عقب هستیم اگر هم پیشرفتی بوده مردم عادی کمترین سهم را داشته یا اصلا سهمی ندارند . اگر امروز هم یک مقام مطرح به مشکلات اذعان میکند فقط بازی با روح و روان مردم است . ایران اسلامی آینده ای ندارد چرا که پشتوانه مناسبی در بین جوانان ندارد . خواهشاً دیگر مشکلات را به تحریمها ربط ندهید . چرا که خیانت مسئولان و فرزندانشان ایران و ایرانی را زمین زده . من دانشجو رشته کامپیوتر دانشگاه شریف هستم چندین سال بی خوابی و درس خوندم و خیلی عذر میخوام داخل این کشور که هر کس انسان با سواد خونه نشین و انسان های کم سواد و بی سواد مسئول و رییس و عضو هیئت علمی دانشگاه و حالا هم استادان بی سواد در دانشگاه و کل کشور هستند اصلا برای چی در ایران بمانم بنده منتظر لیسانس خودم هستم با اپلای کنم به کشور کانادا حداقلی ترین زندگی رو در اونجا داشته باشم تا اینجا کمرم زیر خط فقر نشکنهاگر به دانشجو ها واقعا می رسید که من و امثال من در این کشور می ماندیم ولی شما فقط به ادم هایی با سواد دینی بها میدهید و جای امثال ما در کشور که درش به دنیا امدیم و ریشه کردیم نیست
من جوان باید انجا سخت تلاش کنم که یک زندگی متوسط رو به بالا داشته باشم با علمم ولی در ایران حتی نمی توانم لپتاپ برای خودم بخرم
وضعیت اقتصاد را درست کنید دشمن فرضی به هیچ وجه به ما حمله فرهنگی نمیکنه این خیلی ساده است
سلام اگ همچی کاردشمنه شماچکارمکنیداین دشمن خیال ک آمریکا پس بچهای شماتویخاک دشمن چکار میکنند سردار داره بهتون هشداز میده گوش کنید دیگهآخرین هشدارهایی که داد و گوش ندادید ضرر کردید
سوره مبارکه یونس آیات شریفه ۳۶ و ۳۷ بیشتر شان فقط تابع گمانند، و گمان نمیتواند جای حق را بگیرد ، هر آینه خدا به هر کاری که میکنند آگاه است . نشاید که این قرآن را جز به خدا نسبت کنند ....... تا زمانی که همه حتی مسئولان ارشد به فکر جیب خود اند وضع مملکت این است من سیزده ساله خستم ازین کشور مدرسه جای خود دارد یه کیف یه میلیونه لوازم تحریر به کنار این مملکت برای آقازادهها راحته سلام با چه زبونی از گذشت و ایثار و فداکاری مسبولسن این مملکت تشکر کنیم . ببینید چطور قید زن . بچه . اقواو رو زدن و فرستادند شون اون ور آب تا با خیال راحت و فراغ بال به تربیت و هدایت بچه های ما بپردازند. . آیا ما ارزش این همه محبت و فداکاری عزیزان رو داریم . تازه قید دو تابعیتی رو هم زدن چه فداکاری هر روز زندگی انور آب برابر باهزار روز زندگی در این ور آب.