ناشناس
| 
۰۸:۱۸ - ۱۳۸۹/۰۶/۱۶
پاسخ
آدما نمیتونن برا خودشون خونه بخرن حالا با ید تو فکر بچه هشون باشن مشکل تربیت فرزند هست که الگوسازی نداشتیم و ظاهرا هم نداریم ... پدر و مادر اجازه می دن بچه تو جو همسالانش بزرگ بشه و تلاشی برای کنترل بچه نمی کنند ... با این نوع تربیت خوب بچه حتی به بیشینه ها هم قانع نمی شه ! به يكي گفتند حالت چطوره ؟ گفت حال كسي كه شب همه چي دارد و روز هيچي بايد حالش چگونه بايد باشد . گفت چطور ؟ گفت آخه شب در پاي تلويزيون به راحتي وام مي دهند . به راحتي صاحبخانه مي شوي . اخبارهاي قشنگ از امنيت و سلامتي و رفاه و آسايش و هزاران وعده وعيدهاي رويايي مي دهند . مدرسه ها شهريه نمي گيرند . شهريه دانشگاه ها كاهش پيدا كرده . آمار بيكاري روز به روز پائين تر مي آيد . از رشوه و نزول خبري نيست . قرار است جهان را فتح و مديريت مي كنيم و هزاران چيزهاي قشنگ ديگر . ولي همينكه سپيده مي زند همه چي را از دست مي دهم . حالم خراب مي شود . بد نيست بانكهاي محترم مباني محاسباتي نحوه خانه دار شدن بچه ها را نيز ارائه دهد تا سيه روي شود هر كه در او غش باشد. به غیر ازتبلیغات کلاً چنین به نظر میرسد که تنها نظارتی که بر برنامههای تلویزیون میشود صرف نداشتن صحنههای سکسی و تحریک آمیز است. به عنوان مثال نگاهی به برنامههای مستند سیما بیندازید. مگر نه آنکه اسلام فرضیه تکاملی داروینی را رد کردهاست اما متاسفانه در اکثر برنامههای مستند آشکارا این فرضیه را مطرح میکنند و کسی هم به فکر حذف آن نیست. متأسفانه سیمای ما نه ردهبندی سنی برای برنامهها مطرح میکند و نه حتی به ساعت پخش برنامهها دقت میکند.
بهعنوان مثال پخش سریال جراحت آن هم درست بعد از اذان مغرب و در ساعاتی که معمولاً همه اعضای خانواده برای صرف افطاری دور هم هستند مناسب است؟؟؟؟؟؟
از حضور مهمان هم اگر بگذریم آیا واقعاً سریالی با این مضمون برای کسانی که نوجوان در خانه دارند مناسب است؟؟؟؟
آیا نمیشد لااقل در زمانبندی برنامهها اندکی ملاحظه نمود و مثلاً سریال طنز را به عنوان اولین سریال در نظر گرفت؟؟؟؟
متاسفانه تمام تبليغات تلويزيوني ما شده ايران سل و بانك . آدم حالش بهم مي خوره از اين تبليغات . مطمئنم 99/9 درصد مردم از تبليغات صدا و سيما متنفرند تا كي هزينه نياز شركتها به شناخته شدن و تبليغ كالايشان و نياز صدا و سيما به تامين هزينه هايش از محل تبليغات را بايد بيننده بي حق و حقوق پرداخت كند ؟ 
واقعا به موضوع و معضل جدی نه تنها در صدا و سیما بلکه در اکثر رسانه ها اشاره کردیده اید که به هیچ وجه به حقوق مصرف کنندگان توجه نمیشه جالب یک ماه پیش یک نوع برنج وارداتی منع ورود میشه چند هفته بعد همان برنج با همان مارک و برند بعنوان برنج ایرانی ار طریق رسانه ها به مردم معرفی میشه آری رسانه ها فقط و فقط به فکر درامد خوشون هستند نه بهداشت روانی یا جسمی مردم این وظیفه خطیر سازمانهای ذیربط است که بایستی در این خصوص اقدامی بعمل آورند که متاسفانه در خیلی از موارد نقش ۀنها را کم رنگ می بینیم
دائم ایراد میگیرند که در غرب زن کالای تبلیغاتی شده اینجا کودکان آلت دست کاسبکارها شدند، عکسهای بچه ها روی مجلات مثلا خانوادگی هم نوعی جایگزینی و سوء استفاده هستش که عواقب ناجوری را به جامعه تحمیل کرده، چرا بعنوان یک رسانه با دانشگاهیان علوم روانشناسی مصاحبه نمیکنید؟