امیداورم جنگی تازه شروع بشه تا اونایی که ادعاشون دنیا را پر کرده و زمان جنگ سوراخ موشی را برای قایم شدن میلیون ها تومان می خریدند ، خودشونو نشون بدند یا بازم برند توی سوراخ موششون خودشون قایم کنند. من نمی دانم این آدما چرا تازه سر از سوراخ موششون درآوردن و هی منم منم می کنند ؟ نظرم اینه که برگردند توی سوراخ موششون تا مردای این مملکت که از نسل شهدا هستند از این مملکت دفاع کنند.

خانواده هاي شهدا هميشه مظلوم بوده اند ، عجب ملت اسطوره دوستي داشتيم و نمي فهميديم؟

سلام و عرض ادب. من برادر شهید هستم برای قبولی دانشگاه از سهمیه استفاده نکردم و به لطف خدا دانشگاه تهران قبول شدم. تنها جایی که دوست دارم از سهمیه شهدا استفاده کنم شفاعت برادرم سر پل صراطه. چون فقط خودم میدونم اوضاعم چقدر وخیمه. از طعنه و کنایه اطرافیان هم هیچ گله و شکایتی نیست؛ آخه برادر های ما جونشون رو نثار همین مردم کردن حالا کسانی و بزرگوارانی که از روی ناآگاهی چیزی بگن که چیز مهمی نیست و تحملش سخت نیست. با اطمینان هم میگم که اگر خدای نکرده روزی جنگی بشه انشاالله اگه توفیق داشته باشم منم با تمام توان از کشور و مردم عزیز کشورم دفاع میکنم و خونم روبرای رضای حق باریتعالی نثار خواهم کرد. التماس دعا از همه عزیزان دارم

خانواده شهدا همیشه مظلوم بودن تو ایران. نه کار نه وام نه سهمیه کنکور. نه اولویت تو استخدام. واقعا خیلی مظلوم هستند.

تلخ ترین قسمت این ماجرا اینکه این سهمیه ها بازم به نفع کسایی میشه که زمان جنگ هم رزمنده واقعی نبودن و بعد جنگ اسم در کردن..
جانبازها و شهدای واقعی انقدر بزرگ منش بودن که دنبال سود دنیا نبودن..
به علی قسم بچه ها شون هم مثل خودشونن...
ما مردم چمون شده، چرا انقدر نسبت بهم سخت وسرد شدیم..
کجاست مسلمونیمون.. مگه نه اینکه دین ما دین مهر و عشقه..
چرا منافعمون رو به نگه داشتن حرمت هم ارجع میدونیم..
چه بر سر ما اومده؟؟؟!!!
چه راحت به بازمانده های کسانی که آرامشمون رو مدیونشونیم تهمت میزنیم.. :-(

اقاین چه کرده اند که همه با هم دشمن شده ایم.همه از هم نفرت داریم.

اونهایی که اعتراض به قوانین مربوط به جامعه ایثارگری دارند بروند و قوانین بقیه کشور ها را هم در مورد جامعه ایثارگریشون ببینند. (البته بجز عراق و افغانستان). در برابر اونها هیچ خدماتی ارائه نمیشه.
آش نخورده و دهن سوخته
حمایت از ایثارگران یک سیاست استراتژیک و از اصول امنیت ملی کشور ها است.
اونی که اعتراض داره واقعا عقل نداره.
با احترام الکی و دو تا شعر و سرود که نمیشه ایثارگری را ارزش کرد. الان ایثارگری ضد ارزش شده.
یک دانشجوی ایثارگر خجالت میکشه بگه باباش شهیده.
این یعنی اگه فردا کسی شهید شد هم بچه هاش باید بعدا خجالت بکشند و تو سری بخورند.
این بر خلاف منافع ملی و امنیت ملی است.
حداقل یکم عقل داشته باشید.

منم یه فرزند شهیدم و بدون سهمیه رتبم در کنکور 46 شد.انگلیسی و آلمانی و عربی مسلطم.مثلا پزشکم ولی دو ساله که بیکارم.قضاوت با خودتون!

من برای خانواده شهدا احترام زیادی قائل هستم اما در بحث علم باید یک معیار رو مشخص کرد و هدف اصلی باید شایسته سالاری باشه

سلام
منم فرزند شهیدم
کارشناس ارشدم
معدل ارشدم 18 است. از سهمیه ها استفاده کردم. از تخفیف بلیت قطار استفاده کردم، تا حالا وام از بنیاد گرفتم و ... که شاید جای گفتنش نباشه.
اما حاضرم همه اونها رو بدم، اضافه تر هم خواستین میدم، فقط پدرمو که 24 ساله ندیدم بهم برگردونید. حاضرید!؟ من آماده ام. چون نمیدونید از سن 5 سالگی پدر نداشتن یعنی چی! درد منو یتیم ها میفهمن.
پدرم سرباز نبود، کادری بود، از خونه و خونوادش رونده نبود، همه دوستش داشتن، معتاد نبود که بخاطر.... بره جبهه،کسی اجبارش نکرد، خودش رفت، با توصیه کسی نرفت، با پای خودش رفت، بخاطر پول نرفت، برای میهنش رفت،وقتی برگشت سرش روی گردنش به مویی بسته بود، ترکش چیزی بین سر و تنش نگذاشته بود. حالا من موندم و جای خالی پدر و مشکلات روحیش!کمکهایی که بهمون میشه هم بماند، اگه خودش بود مطمئنم بهتر از اون رو داشتیم، کاش یکمی قدر میدونستم، حداقل یکذره از اون مصایبی رو که اونها کشیدن رو ما لمس میکردیم، افسوس افسوس