در سال 1364 این فرمانده به عنوان فرمانده لشگر وِیژه شهدا در عملیات قادر شمالی ترین نقطه جبهه اسلام و کفر در حالی گردانهای پیشرو را همراهی میکرد که دستش شکسته بود و بر گردنش حمایل بسته شده بود.خدا با شهدای کربلا محشورش کند و ما را هم بخشاید

تمام شهدای این سرزمین روحشون شاد
کاش بعضی از این مسئولان مملکتی از این اشخاص یاد میگرفتند بخصوص کسایی که در گذشته با امثال این شهدا زندگی کردند یکم یاد گذشته بودن بد نیست خیلی از این دست آدمها به فراموشی دارند سپرده میشن البته حقم همینه چرا که اینها بودن که باعث بزرگی ایران و ایرانی شدن و جاشون اشخاصی نشستن که فقط و فقط خودشون رو میبینند و منافعشون و وقتی به نفعشونه شهدا رو اندکی برای خوب جلوه دادن خودشون یاد میکنند و بعد از چند دقیقه با اولین زنگ موبایل یادشون میره چه حرفهایی زدن به امید اینکه ایرانیها یادشون بیاد دروغ گفتن بزرگترین گناه از تاریخ باستان تا اسلام امروزیست که سرمنشاء همه زشتی ها دروغه
یاد و خاطره تمام شهدا ایران جاوید باد

الله اکبر از روح بزرگ ...

با سلام من در شهریور سال 65 در لشکر 155 ویژه شهدا بعنوان بسیجی مشغول خدمت بودم. امشب وظیفه خودم میدانم که گوشه ای از ترس و وحشتی که این فرمانده بزرگ سپاه ایران اسلامی در دل دشمن متجاوز زبون انداخته بود برایتان بازگو کنم
مقر این لشکر پادگانی در 15 کیلومتری شهر مهاباد بود پادگان شهید بروجردی. دشمن زبون تا شیر مرد بیشه شیران شهید محمود کاوه در قید حیات بود جرائت نمیکرد حمله هوایی به این پادگان داشته باشد چون میدانست در صورت حمله به این پادگان جزای سنگینی باید پس دهد. به مجرد شهادت شهید کاوه بعد از 6 سال جنگ با ایران جرائت پیدا کرد واین پادگان را بعد از یک هفته از شهادت شهید کاوه مورد حمله هوایی قرار داد که منجر به شهادت و زخمی شدن بسیاری از شیر مردان این آب و خاک شد
آیا این کار رژیم بعث نشان دهنده قدرت و رشادت این سردار رشید ایران و زبونی دشمن تا بن دندان مسلح نیست؟ روحش شاد و یادش گرامی باد تا زنده ایم رزمنده ایم

خدای علی (ع) توفیقمان دهد مثل آنان حافظ حقیقی دین خدا و مردم و کشور عزیزمان باشیم. (بی هیچ توقعی و بی هیچ ادعایی)

خدا بیامرزدشون که هر چه داریم از برکت وجود آنهاست.

اینها مالک اشترهای زمان خود بودند جایشان خالی است
شهدای عزیز ما را هم دعا کنید

جامانده از قافله ای هستم که دنیا گرفتارم کرده

شهیدان زنده اند الله اکبر

شهيدان زنده اند الله اكبر .ميداني چرا؟چون به خون غلطيده اند الله اكبر

خدا رحمت کند این شهید والامقام را من در زمستان سال 1363 در مقر این تیپ که در شهر مهاباد واقع بود در خدمت ایشان بودم بنده بیسیمچی گردان ادوات بودم علت نامگذاری تیپ ویژه به نظر من این بود که این تیپ چون نیروی واکنش سریع بود ویژه نامیده شد خدا رحمت کند شهدای نیروهای مخصوص و کلاه سبزهای ارتش به فرماندهی شهید آبشناسان را و زنده هایشان را هم حفظ کند قصد مقایسه و یا امتیاز دادن ندارم ولی به جرات میگویم تیپ ویژه شهدا و فرمانده مخلصش حقیقتا چیز دیگری بودند و کاری در منطقه کردستان کرده بودند که به محض اینکه دشمن کوموله و دموکرات میشنید تیپ ویژه محل آنها را شناسائی کرده همانند موش فرار میکردند و جرات مقابله با این تیپ حتی به ذهن پوسیده این ازخدا بی خبرها هم نمیرسید ایمان قوی به خدا ؛ عشق به انجام دستورات تا پای مرگ و نترسیدن از مرگ و تمرین هرروزه تاکتیکهای جنگی ؛ آمادگی نبرد هرلحظه از ویژگیهای فرزندان برومند ایران در این تیپ بود .خدا شاهد است من این صحنه را ندیدم اما دوستان میگفتند که شهید قلی که فرمانده گردان ما بود نیمه شب ودر آن سرمای جانسوز زمستانهای کردستان به جهت اینکه کسی متوجه نشود و اجر او زایل نگردد توالت را شستشو میداد و تا مدتها کسی متوجه نمی شد شستن توالت کار چه کسی است . به نظر شما اگر خدای ناکرده جنگی دیگر سر بگیرد آیا فرماندهان فعلی چنین روحیه ای دارند ؟ در آن زمان چون کارها مخلص برای خدا بود یک جوان 24 ساله میتوانست هدایت لشگر را به عهده بگیرد و موفق هم بشود پس رمز موفقیت فقط داشتن موشک و بمب هدایت شونده و فلا و بهمان نیست بلکه اعتقاد محکم به کار برای خدا است .