در علم مدیریت واژه ای بنام Benchmarking (الگو برداری) وجود دارد .این متد برای جلوگیری از اتلاف سرمایه ها ناشی از تجربه مجدد تجارب دیگران است .در واقع میانبری است برای سریعتر رسیدن به هدف .جا دارد از هیات محترم دولت سوال گردد که آیا واقعا در دنیای امروز ( با تمرکز جدی در مدیریت زمان و مدیریت منابع )لازم است تمام مسیرهایی که دیگران رفته اند مجددا تجربه گردد؟

اظهر من الشمس است که تمام بانک های ذی نفع در یک سال ورشکست می شوند و فقط با برداشت از درامدهای نفت به بقا خود ادامه خواهند داد. نمونه چنین کارهایي در گذشته هم انجام شد و امروز می خواهیم خودمان را بکشیم که اصل 44 را اجرایی کنیم هزار جور همایش و قانون و تضمین و ... انجام می دهیم که برگردیم به قبل از ان بخشنامه که موفق نبوده ایم. ادغام بانک ها هم چیزی جز تخریب سیستم بانکداری کشور و شروع و رشد سریع فعالیت های زیرزمینی بانکی خارج از کنترل را نخواهد داشت.

صرف داشتن نیت خیر در انجام امور کافی نیست. حرکت بر اساس تحقیق و مشورت شالوده هر اقدام صحیح است. نباید با تصمیمات و اقدامات شتابزده و احساسی سرنوشت اقتصاد یک مملکت را به باد فنا داد.

خوب خوبه با تاسیس بانکهای خارجی در ایران و ادغام بانک ها وابستگی نظام بانکی به بیگانگان بیشتر خواهد شد اگه بانک ها قرض الحسنه شوند مردم سپرده گذاری نخواهند کرد در نتیجه چطور می خواهند که وام تامین بکنند

از همه مهمتر تهدید استراتژیکی است که این اقدام در پی دارد. الان که تنوع بانکی داریم دشمن هر بار یکی از آنها را هدف تحریم قرار میدهد اما با استفاده از بانکهای جایگزین اثرات این تحریمها کمرنگ میشود. اجرای چنین سیاستی به دشمنان این امکان را میدهد که به یکباره نظام پولی و بانکی ایران را در عرصه بین‌الملل فلج کنند.

این طرح بنظر من بیشتر شوخی بنظر میرسد تا یک طرح اقتصادی یا مالی . آخر در کجای دنیا دیده اید که یک کشور با یک بانک دولتی اداره شود . در کشوری که بیش از پنجاه سال است اقتصاد دان ومدیر تربیت میکند یکباره میگویند بانکهارا درهم ادغام کنید. اتحاد جماهیر شوروری سابق هم چنین طرحی اجرا نکرد که دومین آن ما باشیم .آیاتجربه تلخ ادغام بانکها در اوائل انقلاب کافی نیست که معضل دیگری بر معضلات کشور بیافزائیم؟ . دست اندرکاران این طرح نگاهی به ترکیه بیاندازند که از سروکول آن بانک میبارد وسر هرکوی وبرزن آن دهها بانک با اسامی جورواجور وجود دارد. آقایان کمی فکرکنید آنوقت طرحهای اقتصادی بدهید که حداقل معضل مردم راحل کنند.

با سلام خدمت تابناكيهاي عزيز
يكي از روش هاي مديريت تغيير در سيستم هاي جاري يك سازمان استقرار چرخه هاي تغيير يافته در كنار سيستم هاي موجود مي باشد تا پس از رفع عيوب سيستم جديد جايگزيني كامل صورت گيرد.
با در نظر گرفتن شرايط متغيير جهاني در خصوص پيشبرد تحريم مالي ايران به نظر مي رسد دولتمردان ايران يك گام به جلو تمهيداتي را براي قطع كامل و تحريم آسان ممالك غربي از نظر مالي فراهم مي سازند.
ابعاد داخلي اين تغييرات فاجعه آميز مي باشد. طرح هاي ريزش كاركنان و فروش ساختمانهاي مازاد بانك مهر ... و ديگر نمي دانم سر در گمي افراد در پرداخت اقساط و دسته چك و ...
هر نفر در آن واحد براي برآورده نمودن نيازهاي مختلف(كسب و كار و... وام و ...) در آن واحد ممكن است چند حساب داشته باشد. اثرات تورمي يا حتي پيش بيني نشده اين چنين طرح هايي آسيب پذيري بخش مالي و سرمايه گذاري جامعه را افزايش داده و نرخ ريسك حاصل از ثابت نبودن رويه هاي قانوني و اعتباري را بشدت افزايش مي دهد.
همزماني اين تغييرات با مجوز هاي صادره در بخش بانكي مي تواند عاملي در جهت خروج منابع به بانكهاي خارجي باشد.
پيشنهاد مي گردد آقايان با كمي تامل زندگي مردم را دچار قوانين يك شبه خود نكنند. تغيير سيستم ها مديريت مي خواهد و نتايج بسياري از تغييرات نا مشخص و غير قابل پيش بيني است آنهم در چنين مورد نادري!!!
لا اقل با دو بانك آزمايش شود و نمونه را به كل بانك ها تعميم دهند>>>

با اين طرح همه مردم داراي دفترچه قرض الحسنه اي خواهند شد كه نوع پيشرفته "دفترچه بسيج" دهه اول انقلاب محسوب مي گردد. با اين تفاوت كه به جاي توزيع عادلانه كالاي ارزان، توزيع عادلانه اعتيار ارزان امكان پذير خواهد شد.