با سلام نظر منم اینه که اگه همه انسانها به این درک و آگاهی برسند تازه میتونیم شروع کنیم دنیایی زیبا و شادی رو پایه ریزی کنیم.حتی اگه همه عالممون تو یک ذره ناچیز خلاصه بشه عظمت و شکوه اون ذره میتونه بینهایت بشه.

من هر وقت که این به این تصاویر نگاه می کنم با خودم می کم که دیگه دل کسی رو نمی شکنم ولی بعد دوباره یادم می ره واقعا ما خیلی کوچکیم. مرسی از مطالب زیبایی که در سایتتون می گذارید.

شاید بهتر باشد به درون انسان بنگریم که همین عشق و نفرت و خشم و محبت را با هیچ چیز نمیتوانی نشان دهی. آنگاه معلوم می شود که بزرگی انسان مربوط به بدن او نیست.

اسمان شب نگر تاکیستی؟
از کجایی درکجایی چیستی؟
هیچ دانی مثل شب خواهی برفت؟
در پسش یک روز تو خواهی نشست
شب سخنها از درونش گفته است
کوکبان را از درون آشفته است
تابه کی دنباله داری بی خطر
تابه کی از مهر و کوکب بی خبر؟!

باسلام
ازدرج مطلب بسیار جالب وبدیهی اما فراموش شده توسط انسانها بسیار سپاسگزارمد.واما یک مطلب وآن اینکه خدای بزرگ که این یکی از آفریده های اوست در لابلای تمام کهکشانها وسایر کرات توجه خاصی به انسان دارد وقلب پاک انسان مومن را عرش خود میداند وما انسانهای که یک اپسیلن از یک نقطه بسیار کوچک آفریده او هستیم گاها" چقدر مغرور وفراموش کار می شویم که خالق را از یاد می بریم .الهی لا تکلنی ترفه عینی ابدا. متشکریم.

ازاين عكس تمامي انسانها بايد عبرت

بگيرتد.

شايد هيچ تصويري بهتر از اين، غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنياي کوچکش به نمايش نگذارد ,واقعا همين طور است ولي افسوس چه زود همه چيز را فراموش مي كنيم

این عکس و مقاله آن واقعآ تکان دهنده بود خیلی هشدارها در خود نهفته دارد چرا ما به اینجا رسیده ایم که دیگر خدا را بنده نیستیم

ای کاش از قبیل این عکس ها درمعرض دید همگان و نمایش روزمره فرار می گرفت. آن وقت امکان داشت خیلی چیزها عوض شود.
با تشکر فراوان.

ایکاش خودمون و دیگران رو بیشتر دوست داشتیم و به خاطر چیزای الکی اینقدر غصه نمی خوردیم و دیگران رو اذیت نمی کردی.ایکاش زندگی رو زیباتر می دیدیم.