هزاران سالمند ایرانی که تجربه کاسبی ندارند اندوخته شان را در بانک سپرده اند و با شندرغاز سود ماهانه زندگی می کنند اما بعد از چند سال بخاطر تورم وحشتناک ؛ نه تنها ارزش سرمایه آنها به یک بیستم سالهای قبل تنزل یافته بلکه با گران شدن پی در پی کالاها و خدمات از تهیه مایحتاج اولیه زندگی هم عاجز شده اند . دولت به جای صدقه دادن به مردم به فکر تثبیت قیمت کالاها و خدمات و هزینه دارو و درمان و هفتصد هزار تومان هزینه پر کردن یک دندان بدون عصب کشی باشد
اقای رضایی کشور را به جایی می بری که به اقای احمدی نژاد می گفتی کسی که ماشین ندارد باید چند برابر کرایه بدهد سوار شود از سر راه بری کلا پاره و از پا کفش می سابد