ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۱۵ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
آقای شاطرزاده آن قدر بزرگ بود که نیازی به آمدن یا پیام تسلیت از سوی آقایان میز و صندلی نداشت.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۲۵ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
ای بابا اینا وقت ندارن حتی یک دقیقه
علیرضا نظری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۳ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
ایشون مربی من بود.من واقعا برای مدیران ورزش کشور متاسفم که زمانی که ایشون رو لازم داشتند ازش استفاده می کردند و زحمت و تمرین و پیگیری تمارین بچه های تیم رو ایشون می کشید ولی پزش رو آقایون مدیران می زدند که تیم کاراته ایران قهرمان جهان شده نه یکبار ، نه دوبار بلکه بارها و بارها .قهرمانی خود ایشون در مسابقات آسیایی و سراسری و جهانی به همین زودی فراموش شد.قهرمان پروری های آیشان به همین زودی فراموش شد؟آیا حق ورزش کاراته همین قدر است که حتی یک پیام تسلیت هم دریغ شود؟حتما مدیران بزرگوار به دنبال تقدیر و تشکر از بازیکنان تیم ملی فوتبال و بازگشت غرور افرین این تیم از بازیهای جام جهانی بوده اند و نتوانسته اند یک پیام تسلیت برای خانواده ای که کاراته کشور مدیون آن است بفرستند.این است رسم جوانمردانه مدیران ورزش کشور عزیزمان ایران.
همه بدانند که ((این نیز بگذرد‏)‏‏)‏.
با تشکر از تابناک عزیز
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۱۱ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
آقایان علی آبادی و سعید لو هم بلاخره روزی دارند. به خصوص علی آبادی که حسابش با کرام الکاتبین است.
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۳۷ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
یادش گرامی روحش شاد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۵۱ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
از خیلی مسایلی که فقط داخل ایران میتونست براش پیش بیاد راحت شد
اميد. ميعاد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۰۵ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
روحش شاد و يادش گرامي.....من خودم عضو تيم ملي جوانان هستم واقعا وقتي سر تمرين عصر بوديم اين خبر رو شنيديم تمام بچه ها و سر مربيها با تمام وجود ناراحت و گريه كرديم روحش شاد
k
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۳۶ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
روحش شاد باد و یادش همیشه در خاطر همه اهالی ورزش خواهد ماند و صد البته تجربه ای برای ما و قهرمانان کشور .. که اگر خدای ناکرده دچار مصیبتی شدند از اقایان مسئول توقعی نداشته باشند ...
بیژن شفیع خراسانی
|
Czech Republic
|
۲۳:۱۱ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۴
آقای خرم دل بسیا رممنون واقعا پس از سالها حضور در ورزش کاملا افسوس می خورم که این عمر را در این راه از دست دادم چرا که به هیچ وجه قدر تلاشها انسان مشخص نمی شود
ارش
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۵۳ - ۱۳۸۹/۰۴/۲۵
من اونچنان ادم خوبی نیستم ولی گریه و بغض و ناراحتی امونم نمیده دیگه کدوم عاطفه مهر مهربونی قلبا دیگه سنگی شده یخ زده عشق و محبت به زور و لنگ لنگان و نیمه جون راه میره و راه خودشو پیدا میکنه من بابای دوستم دیالیزه یه بار بیمارستان رفتم اوردن خونه الان دوباره بیمارستان بردن به خدا امروز گرفتار بودم نتونستم برم ناراحتم که چرا نتونستم برم البته کلا در زندگی کوتاهیهای زیادی کردم سعی میکنم به خودم بیام دیگه کم کوتاهی کنم بهونه نیارم ولی بعضی ها خیلی ها رو درک میکنم مشکل دارن مشکلات نمیذاره ولی بعضی ها نه خیلی مسئولن و توقع از اونا بالاست اگه کوتاهی کنند مقصر باشن واقعا شرم اوره لااقل توضیح بدن