باید از قطبی تشکر کرد که یک تنه به جنگ رقیبان و مشکلات رفت .

زنده باد پرسپولیس قهرمان ... کم مونده بود سکته کنم

حذف سپاهان نایب قهرمان فصل قبلی لیگ قهرمانان آسیا دردناک تر از آن بود که مطبوعات و رسانه های گفتاری و نوشتاری کشور به این حد از بی تفاوتی از کنار آن عبور کنند . فلاش بکی به گذشته ای نه چندان دور می تواند خیلی از ما فوتبالی ها را شرمنده کند و مهر سکوت بر لبانمان بزند . آخرین روزهای لیگ 1381-1382 بود که سپاهان ناباورانه با اختلافی زیاد به سوی قهرمانی لیگ می تاخت و آن روزها لقب خرگوش لیگ بر سپاهان نهاده بودند .
همه خوشحال بودند که پس از سال ها فوتبال کشور از دو قطبی بودن رهائی یافته و نسل جدید فوتبال کشور این بار از گوشه ای دیگر از ایران سربرآورده است . قهرمانی نوبرانه و صد البته مقتدرانه خرگوش زبل آن روزهای کشور ، از سوی خیلی ها جرقه ای نامیده شد و البته خیلی ها نیز از آن استقبالی در خور نمودند ، حالا دیگر مسیر تیم ملی از سرخابی تهران نمی گذشت و میانبری به نام سپاهان نیز می توانست راهی خوب و هموار برای پوشیدن آن پیراهن سپید باشد .
قهرمانی های جام حذفی و حضور در رقابت های آسیائی شخصیتی بین المللی به سپاهان ایران بخشید ، موفقیت ها و قهرمانی ها یکی پس از دیگری به کلکسیون افتخارات سپاهان افزوده می شد و کاپیتان نوید کیا نیز به سمبل تیم تبدیل شده بود . بنزین سبزی که به رگ های سپاهان تزریق شده و جوشیدن گرفته بود ، ساده اندیشان و خوش طینتان فوتبالی را به پویائی و افتخارآفرینی های فوتبال ملی و نه تنها سپاهان اصفهان امیدوار می کرد غافل از این که حرکت خیزنده ای برای سرنگونی قناری زرد و بلند پرواز فوتبال اصفهان آغاز شده بود ...
سپاهان روند موفقیت های خود را تا آنجا ادامه داد که به فینال لیگ قهرمانان آسیا راه یافت و در آن مقطع زمانی به منطق فوتبال باخت و به قول لوکای بزرگ ، پیکان ایرانی مغلوب سوزوکی ژاپنی شد . نایب قهرمانی آسیا مقام چندان کوچکی نبود که رسانه ها و حتی مردم در اندازه اش به آن نپرداختند و تازه عده ای نیز باد در غبغب انداختند و با پوزخند و ریشخند گفتند : نایب قهرمانی ارزشی ندارد شما اگر تیم بودید قهرمان آسیا می شدید و نه بازنده فینال . به بیراهه نرویم که از این بیراهه ها در مسیر راه سپاهان زیاد بود و ساربان سپاهان بود که فریب چنین بیراهه ها و کج خلقی ها و سنگ اندازی ها را نخورد . به هر ترتیب با تمام این مشکلات تیم به جام باشگاههای جهان نیز راه یافت و چشم های بعضی ها چهارتاشد و چه نذر و نیازها و شمع روشن کردن ها و دخیل بستن هایی که الهی مبادا سپاهان بردی در این رقابت های معظم به دست آورد و نکاتی به این فوتبال مرده ایرانی دهد ! ولی گوئی همین راز و نیازهای وارونه و معکوس بانی خیر شد و دعای بدخواهان شد توشه راه سپاهان قهرمان . پیروزی پرگل در مقابل نماینده اقیانوسیه و البته شکست آبرومند در مقابل ژاپن ارمغان سپاهان بود برای فوتبال ایران. درست پس از همان مسابقات بود که همان حرکت خیزنده شدت و حدت بیشتری گرفت و سنگ های ریز و درشت وطنی و غیروطنی راه سپاهان را پرسنگلاخ نمود . بازی های فشرده در لیگ و داوری های کج دارو مریض هم باعث ترمز سپاهان ایران نشد و استعفای اجباری تاج از هیات مدیره سپاهان که گوئی می ترسیدند مبادا او امسال آقای گل سپاهان شود و ما رادوناوار حریفان را از دور خارج کند در کنار جریانات جانبی حادثه فولادشهر و فشارهای ناجوانمردانه بعضی ها باز هم افاقه نکرد تا اکنون زردقناری در لیگ کماکان در کورس قهرمانی باقی بماند . هر چند که آنقدر به این پرنده زردسنگ زدند که ناباورانه از لیگ قهرمانان سال جاری حذف شد و اصفهان را در بهت و حیرت فرو برد . همه این ها را گفتیم تا برسیم به همان اول مطلب ، به همان موضوع فوتبال دو قطبی .
به نقل از سایت باشگاه فولاد مبارکه سپاهان قهرمان

قهرمانی حق تیمی است که بخواهد و تلاش کند درود به شرف تک تک بازیکنان ، مربیان و تمام تماشاگران

اگر پرسپولیس هم مثل سپاهان درگیر 5 جام بود سه ماه هم از بازی داخل خانه محروم می شد 3 امتیازم ازش کم می کردن دو تا بازیکن کلیدیشم مصدوم می شد نیم فصل مربیشم از دست می داد الان شاید داشت موندن تو لیگ برتر را جشن می گرفت نه قهرمانی را در ضمن بگذریم از این که چقدر تبلیغات رسانه ای به نفع پرسپولس و به ضرر سپاهان زیاد بود

با سلام. پرسپولیس شایسته این عنوان بود مخصوصا که تفکر حرفه ایی هم در سطح مدیریت این تیم حاکم بود هم در سطح مربیگری این تیم. امید است که اقای کاشانی که حالا به نظر من دعای خیر طرفدارهای پرسپولیس هست پشت سرش بتونه این تیم رو به مقام قهرمانی در اسیا برسونه. داور اتفاقا یک پنالتی 100% رو به نفع پرسپولیس نگرفت وگرنه اگه اون پنالتی گرفته میشد کار سپاهان در همون نیمه اول تموم بود در جواب دوستی که گفته بود دست داور درد نکند.

آيا بعنوان يك طرفدار جوانمرد فوتبال، سراغ داريد كه هفت دقيقه براي يك نيمه وقت تلف شده محاسبه كنند؟ اين حقير تاكنون بيش از 200 مسابقه فوتبال در سطح ملي، آسيائي، اروپائي، جام جهاني و ليگ برتر را مشاهده‌كرده‌ام اما تاكنون نديده بودم كه هفت دقيقه براي آخر بازي وقت تلف شده منظور نمايند!!!!

سلام
البته نباید از نقش قطبی و نیز شیث و نیکبخت و مرزبان غافل شد.

متاسفانه اين آقايي كه 200 بازي رو ديدند ياد بازي استقلال كشاورز كه 6 دقيقه وقت اضافه داشت. بازي ايران استراليا كه 8 دقيقه داشت و... برنامه 90 نيز ثابت كه كه 7 دقيقه و 10 ثانيه وقت تلف شده داشته است. به اين دوست عزيز ياد آوري ميكنم كه آقاي ساكت در برنامه نود اذعان كرد كه تيم كارشناسان خبره ايشان، 5 دقيقه و نيم را براي اين نيمه محاسبه كرده اند. پس 7 دقيقه زياد هم بيراه نبوده است. حال سوال اينجاست داوري كه يك پنالتي 100 درصد را نميگيرد و حالا مثلا به قول آقاي ساكت 1 و نيم دقيقه اضافه گرفته (كه درست وقت اضافه گرفته است) به نفع پرسپوليس سوت زده. اصلا مگر در بازي ايران و استراليا در 8 دقيقه باقيمانده ما گل خورديم. و مگر گل پرسپوليس غير قانوني به ثمر رسيد و يا داور پنالتي گرفت... واقع بين باشيد.