من در سال 1365 افتخار شاگردی ایشان را در دانشکده فنی داشتم . اخلاق و تواضع ایشان مثال زدنی و در خور توجه بود . انشالله مراسم بزرگداشتی در شان ایشان برگزار شود. از یکی از بچه ها که ایشون استاد مشاورش بودن شنیدم که این اواخر حتی توی بیمارستان هم دانشجویان را می پذیرفتن! من هم دیده بودمشون یک استاد واقعی جا افتاده و باسواد! روحشون شاد 
خیلی متاثر شدم ایشان هم در دانشگاه فنی استاد بود و هم همزمان در یکی از دانشگاه های امریکا مثل ایشان در ایران شایدفقط یک نفر باشد راهش پررهرو باد يكي از بارز ترين ويژگيهاي ايشان روي گشاده و همراه با فروتني بود.هميشه خدا لبخند به لب داشت. از لحاظ علمي و دانش هم كه نيازي به گفتن نيست.اين ضايعه بزرگ رو به همه دانشجويان فعلي و سابق و خانواده ايشان بخصوص خانم نرسسيانس كه افتخار شاگردي ايشون رو هم داشته ام از صميم قلب تسليت عرض مي كنم.
حيف از اين فرشتگان براي روي زمين
روحش در بهشت خدا شاد
فرق بین عالم روباتیک و سایر علما را در تشییع جنازه و پوشش خبری می توان فهمید. در کشور ما به علوم نقلی(حرفی) بیشتر بها می دهند تا علوم فنی .پس کی می خواهیم صنعتی شویم؟ کی می خواهیم بفهمیم که مثل دکتر لوکس دیگر در ایران نیست؟کی می خواهیم چشمانمان را باز کنیم و به اطراف نگاه کنیم و ببینیم که هیچکدام از وسایل اطرافمان را خودمان نساخته ایم و فقط حرف می زنیم و شعر می خوانیم و به تاریخ چندین هزارساله خود می بالیم. اکنون فهمیده ایم که باید به جای تپلف سوار خر بشویم که دیر است!!
"چیزی که منجر به فوت کارول شد، زخمی بود که بر اثر کولونوسکوپی در رودهاش ایجاد شد. این برای من مهم است، زیرا ما در این یک سال خبرهایی را از اخبار می شنیدیم، کسانی هستند که بر اثر بیماری سرطان از بین می روند و ما از این اخبار خیلی می ترسیدیم. من می خواهم این ماجرا در اینجا حل شود. افرادی که به بیماری سرطان مبتلا هستند، فکر نکنند که نمی توانند از پس این بیماری برآیند، حتماً می توانند آن را از بین ببرند."