چيزي كه من از اين سريالها فهميدم اينه كه آدمهاي صادق و مهربان و درستكار به خوشبختي ميرسند و آدمهاي خودخواه و دروغگو و بدكار عاقبت به جزاي عملشون ميرسند .

سلام
لطفا نظر من را هم منتشر كنيد.
عرض بنده اين است كه اگر موانع بر سر برنامه ها و برنامه سازي هاي رسانه اي خودمان برداشته شود، مردم كمتر به فارسي وان و مثل آن جذب مي شوند. به طور مثال اين جا حتي ساختن يك موضوع اجتماعي كلي اما و اگر دارد كه نكند به اين بربخورد..به آن بربخورد و سياه نمايي باشد و ...گرفتن مجوزهاي لازم هفت خط است و سانسور از ذهن فيلمنامه نويس بدبخت شروع مي شود كه بايد حساب كتاب كند كه چه چيزي مجاز است براي نوشتن الي آخر كه تازه بعد از مجوزها و سانسورها در همه‌ي مراحل و اتمام توليد هم ممكن است اجازه ي پخش نگيرد! صنف فلان هم اعتراض مي كند و الي آخر...و براي همين هيچ تنوعي در سريال هاي سيما ديده نمي شود...همان گروه ها..همان موضوع ها همان آدم ها و...اين همان ها ست كه مخاطب را دلزده مي كند.
نكته‌ي سوال برانگيز ديگر اين است كه چرا بي بي سي كه حداقل مستندهاش از بهترين مستندهاست و دو كلمه آموزشي در آن است ، هميشه پارازيتي است اما فارسي وان با آن زنان لباس ركابي هميشه سر سفره‌ ي ايراني هاست؟