حسين(ع) شهيد راه حقيقت و ياري دين

آيت‌الله صافي گلپایگانی

کد خبر: ۲۱۹۱۲۲

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۰ - ۱۲:۴۱

بسم الله الرحمن الرحيم

عظمت انسان و کامل‌ترين و جامع‌ترين نمونه انسانيت

ليس على اللّه بمستنكر                   أن يجمع العالم في واحد

از قدرت خداوند بعيد نيست که همه عالم را در يک نفر جمع کند؛ يعني اينکه در حقيقت، از خداوند بعيد نيست، زيرا او عظمت و رشادت و ويژگي‌هاي برجسته و موجبات فخر جاودان و شکوه را در حسين ـ عليه السلام ـ جمع کرده است.

حسينِ زندگي، حسينِ عزت و شهادت، حسينِ اسلام و حسينِ قرآن و حسينِ ايمان و غيرت و شجاعت و حسينِ آزادي و کرامت و صبر و استقامت است؛ حسين، شهيد راه شرافت و سربلندي و حقيقت و ياري دين است. حسين، شهيد ايثار و جهاد در راه خدا و برافراشته کردن نام خدا و نجات مردم از عبادت و بندگي طاغوت و مستکبرين است.

حسين ـ عليه السلام ـ جان خود و فرزندان عزيز و برادران بزرگوار و ياران بزرگ خود را که مردان دين و ايمان و شهداي فضيلت و انسانيت بودند، فدا کرد تا مسلمانان را از ناداني و سقوط در پرتگاه شقاوت و شرک و کفر و گمراهي نجات دهد؛ پس صلوات و سلام خدا بر او و فرزندان و اهل بيت و يارانش.

حسين و يارانش، هنگامي که اسلام و قرآن فرياد کمک سر داده بودند، اين فرياد را لبيک گفتند، در حالي که ديگران يا به دلیل طمع به جوايز و پاداش‌ها و مناصب يا ترس از جلادان بني‌اميه، پاسخي به نداي یاری اسلام و قرآن ندادند. اگرحسين نبود ما هم نبوديم.

حسين، کسي است که به پا خاست و لبيک گويان خطاب به دين فرياد زد: من فداي تو و فداي قرآن و مسلمانان و مستضعفان. من از کيان توحيد دفاع مي‌کنم؛ من و فرزندانم. اهل بيت و ياران مخلصم از دين و دعوت رسول خدا دفاع مي‌کنيم و قرآن را از دست ظالمان نجات داده و از بذل جان و مال در اين راه دريغ نداريم و زبان حال آنها اين بود که:

«لبسوا القلوب على الدروع فاقبلوا                          يتهافتون على ذهاب الانفس»

کساني که قلب‌ها را روي زره پوشيده و رو به ميدان فرياد زدند که آماده جانفشاني هستند.

الله اکبر الله اکبر. حسين ـ عليه السلام ـ قيام کرد. در جهان هستي قيام کرد و فرياد دفاع از اسلام سر داد. در جهان هستي قيام و استبداد را محکوم کرد که: نه معاويه، نه يزيد و نه غير آنها، نه به بردگي کشيدن ديگران و نه به استبداد و مي‌گفت: از نظر من مرگ در راه خدا، چيزي جز شهادت نيست و زندگي و سازش با ستمگران چيزي جز خواري و ذلت نيست و ذلت و خواري از ما دور است. خدا اين را براي ما و مؤمنان نمي‌پسندد. ما خانداني پاک و پاکيزه و چهره‌هايي سربلند و جانهايي سرافرازتر از آن هستيم که پیروی از افراد پَست را بر کشته شدن با عزت ترجيح دهيم و زبان حالش اين بود که:

«إن كان دين محمد   لم يستقم       إلّا بقتلي يا سيوف خذيني»

اگر دين محمد، جز با کشته شدن من پابرجا نمي‌ماند، پس اي شمشيرها مرا دريابيد.

و اين نداي او تا قيامت بر بشريت پرتو افشان است و به انسانيت نهيب مي‌زند و انسان‌ها را به ارزش‌هاي جاودان و غيرت و عزت فرا مي‌خواند.

روز عاشورا در هر سال بسان مدرسه بزرگ انسانيت و مکتب نمونه باقي خواهد ماند و حسين (ع) همچنان براي مردم اين آيه را می‌خواند که:

«... تعالَوا إلي کلمةٍ سواءٍ بينَنا و بينَکم...» (آل عمران، آيه 64)

و «لا تجدُ قومًا يؤمنونَ باللهِ و اليومِ الآخرِ يُوادُّونَ مَن حادَّ اللهَ و رسولَه ...» (المجادله، آيه22)

و «إنّ اللهَ يأمر بالعدلِ و الإحسانِ و إيتاءِ ذِي القُربي و يَنهَي عَن الفحشاءِ و المنکرِ و البغيِ» (النحل، آيه 90)

و ولتَکُن مِنکم أُمّة يَدعُون إلي الخيرِ(آل عمران 104-105)

و قل لأزواجِک و بناتِک و نساءِ المؤمنينَ يُدنِينَ عليهنّ مِن جلابيبِهنَّ(احزاب 59)

بله. روز عاشورا، روز قرآن و روز عدل و توحيد و روز دعوت به حق و دين حنيف و روز خواري ستمگران و عزت مؤمنان است؛ پس سلام خدا بر تو اي حسين و بر فرزندان و برادران و يارانت که همراه تو شهيد شدند و بر يارانت که پس از تو آمدند و ياد تو را زنده نگه داشته و عزاي تو را برپا مي‌دارند و در عزاداري تو شرکت مي‌کنند.

خداوند شفاعت حسين و انتقام خون او را در روز ظهور مولايمان حجت بن الحسن العسکري ـ عجل الله تعال فرجه ـ که روز گسترش عدالت در جهان است، روزي همه ما بگرداند و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين.