چهار نماينده سال قبل در ليگ قهرمانان آسيا مفتضحانه از دور مسابقات كنار رفتند و خلاصه بسيارى از ناكامى هاى ديگر كه باعث مى شود از اين بچه اى كه پا به ۹ سالگى گذاشته كاملاً نااميد باشيم. بله نااميد، چرا بايد بيهوده به تعريف و تمجيد طفل گستاخ و ولخرجى بپردازيم كه جز خجالت و سرافكندگى چيز ديگرى عايد والدينش نكرده است.
قديمى ها مى گويند چشم كه بر هم بزنى بچه ها بزرگ مى شوند بدون اينكه متوجه شوى يه دفعه مى بينى بچه هات بزرگ شدند و رفتند سراغ خود و زندگى خودشون، بگذريم زياد احساساتى نشيد چون بنا نيست يه مطلب اجتماعى راجع به تنهايى بزرگ ترها يا بى وفايى جوان ها بخونيد، فقط خواستم بگم ليگ برتر فوتبال از فردا نهمين دوره خود را آغاز مى كند، بله نهمين دوره، حال متوجه شديد چرا حرف قديمى ها رو پيش كشيدم، انگار همين ديروز بود كه با جام آزادگان خداحافظى كرديم و اولين دوره ليگ برتر را تنها با تغيير رسم و تعويض شماره هاى پشت پيراهن ها شروع كرديم.
به نوشته جوان؛ باورش سخته ولى مگر مى توان منكر گذشت ايام شد. ايام مى گذرد و بايد تجربه اندوخت، بچه ها بزرگ مى شوند و خيلى ها شان مايه افتخار والدين ولى خب به هشت دوره گذشته ليگ برتر كه نگاه مى كنيم و مى بينيم چيز زيادى عايد فوتبال كشورمان نشده است. همين امروز فوتبال ما حسرت حذف از حضور در جام جهانى آفريقاى جنوبى را مى خورد.
چهار نماينده سال قبل در ليگ قهرمانان آسيا مفتضحانه از دور مسابقات كنار رفتند و خلاصه بسيارى از ناكامى هاى ديگر كه باعث مى شود از اين بچه اى كه پا به ۹ سالگى گذاشته كاملاً نااميد باشيم. بله نااميد، چرا بايد بيهوده به تعريف و تمجيد طفل گستاخ و ولخرجى بپردازيم كه جز خجالت و سرافكندگى چيز ديگرى عايد والدينش نكرده است.
ليگ برتر هنوز وارد ۹ سالگى نشده، بزرگ و كوچكش براى هم شاخ و شانه مى كشند. خيلى ها نگران اين هستند كه آيا مى توانند بازيكنانشان را شب ها سر ساعت بخوابانند يا اينكه... خيلى ها نگران قضاوت هايند و خيلى هاى ديگر نگران سكوها، خلاصه جشن تولد ۹ سالگى طفل حرفه اى فوتبال جالب از كار درنيامد، البته توجه داشته باشيد كه در اين بين كلى پول ردوبدل شد، تعدادى زيادى اتومبيل به مدل هاى بالاتر تبديل شد و صد البته قرار است با شروع جشن تولد شاهد جديدترين مدل مو و لباس هم باشيم، شعار منشور اخلاقى و حضور كميته انضباطى را هم كه خود شما بهتر مى دانيد يعنى چه... .
خيلى تلخ است نه؟ ولى واقعيت دارد در طول هشت دوره ليگ برتر فقط شعار داديم، شعار داديم و باختيم و حالا در آستانه نهمين دوره نه تنها به جايى نرسيديم كه چند گام هم به عقب برداشتيم.
طفل بداخلاق فوتبال ايران فردا در حالى قدم به ۹ سالگى مى گذارد كه به رغم اميدهاى واهى والدينش دلگرمى و رجايى براى هوادارانش باقى نگذاشته؛ هوادارى كه حتى با وجود اين همه ناملايمات باز هم مى آيد تا شايد روزنه اميدى پيدا كند براى شادى، براى افتخار و براى سربلندى، ولى آيا واقعاً مى توان به اين ليگ اميد بست؟
نسخه چاپي
ارسال به دوستان