سه‌شنبه شب مرحله دهم مسابقات دوچرخه‌سواري دور فرانسه 2009 به مسافت 121 مايل از منطقه تاربس تا ايسودون اين كشور برگزار و به پيروزي مارك كاونديش ركابزن آماده بريتانيايي منجر شد.

به نوشته ایران؛ كاونديش در 200متر آخر مسابقه و دريك رقابت اسپرينت جالب تور هوشوود نروژي را پشت سر نهاد و وي را به رده دوم تنزل داد و تايلر فارار از امريكا سوم شد. يك مشخصه مهم اين مرحله اين بود كه براي اولين بار در رقابت‌هاي امسال ركابزنان حق استفاده از «گوشي»هاي مخصوص دريافت اطلاعات را نداشتند و در نتيجه مسئولان تيم‌هاي آنان نمي‌توانستند آنها را در طول مسير راهنمايي و صاحب اطلاعات لازم درباره رقبا كنند و به همين خاطر اعتراض شديدي از سوي ركابزنان به اين مسئله صورت پذيرفت.

در چنين شرايطي رينالدو نوچن تيني از ايتاليا براي سومين مرحله پياپي مقام صدرنشيني در جدول كلي و پيراهن زرد رنگ مرتبط با آن را براي خود حفظ كرد و كاونديش كه سومين تك مرحله خود را در مسابقات امسال فتح مي‌نمود و هفتمين پيروزي خود را در تك مراحل اين تور طي سالهاي شركتش تجربه مي‌كرد، همچنان از بالاي جدول دور ماند.


بعد از يك روز استراحت
در حالي كه مشهورترين تورنمنت دوچرخه‌سواري جهان بعد از دادن يك روز استراحت به حاضران خود در روز دوشنبه، از سه‌شنبه شب مجدداً به حركت درآمد و ديشب (چهارشنبه شب) مرحله يازدهم خود را نيز به مسافت 192 كيلومتر از منطقه واتان تا سن فارگو برگزار كرد، همه حواس‌ها به جنگ داخلي در تيم استانا دوخته شده است.

آنجا كه البرتو كونتادور اسپانيايي و لنس آرمسترانگ امريكايي در تضاد با قول و قرارهاي قبلي به جان يكديگر افتاده‌ و براي قهرماني مصمم به حذف يكديگر از صحنه شده‌اند.

اين در حالي است كه قبل از شروع جديدترين نسخه از معتبرترين مسابقه در ميان تورهاي 3 گانه كلاسيك دوچرخه‌سواري آرمسترانگ 38 ساله پذيرفته بود كه در خدمت كونتادور 27 ساله باشد و كمك كند تا فاتح توردوفرانس 2007 بعد از غيبت در سال گذشته دومين قهرماني‌اش را دشت كند.


در تضاد با محاسبات
آرمسترانگ با كسب 7 قهرماني متوالي در اين رقابت‌ها در سال‌هاي1999 تا 2005 ركورددار اين مسابقات و ركابزني افسانه‌اي است اما چون بعد از پايان دادن به بازنشستگي 5/3ساله‌اش در بازگشت به صحنه هاي اين ورزش به نتايجي متوسط رسيده و به عنوان مثال خردادماه در «جيرو ديتاليا» دومين مسابقه كلاسيك اين ورزش به رتبه‌اي بالاتر از دوازدهمي نرسيده بود، قول و قرار فوق، اجباري و منطقي به نظر مي‌رسيد.

اما وقتي ركابزن اهل ايالت تگزاس امريكا برخلاف تمام پيش‌بيني‌ها و حتي در تضاد با آنچه خود مي‌پنداشت در مراحل سوم به بعد تور خوب كاركرد و ناگهان از رده دهم به رتبه سوم جدول كلي ارتقا يافت، به اين نتيجه رسيد كه چرا براي خودش تلاش نكند و به چه سبب قهرماني خودش را در دستور كار قرار ندهد.

همان موقع بود كه آرمسترانگ با كنار گذاشتن تعارف‌هاي افراطي و كسالت‌‌بار روزهاي نخست خطاب به خبرنگاران گفت: «دليلي ندارد كه در يك تيم يك نفر به عنوان ركابزن اول انتخاب شود و سايرين فقط در خدمت وي باشند، آنها بايد روي من نيز حساب كنند، هر چه باشد من ركورددار قهرماني در اين مسابقات هستم.»

حرف‌هاي بعدي آرمسترانگ مجموعه‌اي از نكات متضاد و تأييد و تكذيب هم تيمي‌اش (كونتادور) بوده و مديران استانا نمي‌دانند چگونه جنگ داخلي به پا شده در اين تيم را خاموش و كار را قانونمند كنند و بيم آن را دارند كه مصروف شدن دوستاره تيم‌شان به خنثي سازي يكديگر موجب قهرماني ركابزني از تيم‌هاي ديگر شود و اين براي تيمي كه با صرف هزينه‌اي كلان علاوه بر دوستاره فوق آندرياس كلودن آلماني و لوي ليپ هايمر امريكايي را هم استخدام كرده، بسيار بد خواهد بود.


حواس‌هاي پرت
كارشناسان بر اين باورند عامل اصلي كه سبب شد شنبه شب لوييس لئون سانچز اسپانيايي و يكشنبه شب پيريك فدريكو فرانسوي در مراحل هشتم و نهم اول شوند و سه‌شنبه شب اين ماجرا در مورد كاونديش تكرار گردد، مصروف بودن تمام فكر و حواس آرمسترانگ و كونتادور به جنگ شخصي‌شان با يكديگر بود.

جمعه شب گذشته در مرحله هفتم كونتادور براي نشان دادن ضرب شست به ركابزني كه به حكم طبيعت و زمان بايد از او پيرتر و ناتوان‌تر باشد، مخصوصاً در كيلومتر آخر دست به فراري بزرگ و موفق زد و همان جا بود كه عقب‌ماندگي‌اش نسبت به رقيب امريكايي را جبران كرد و دو ثانيه هم از او پيشي گرفت.

او مي‌خواست به آرمسترانگ بگويد كه مرد اول استانا اوست و بهتر است كه آرمسترانگ هم به اين مسئله گردن بگذارد وگرنه ضربات سنگين‌تري را به او وارد خواهد كرد.


فشار روحي
لنس بعد از آن مرحله سعي كرد با تغيير مواضع قبلي‌اش در قالب يك عضو حرف گوش كن تيمش ظاهر شود و به همين سبب تأكيد كرد كه همچنان منافع تيم از هر چيز ديگري براي او مهمتر است.

اما اين فقط يك حرف بود و فرداي همان روز آرمسترانگ طوري ركاب زد كه شباهتي با حركت يك ركابزن قانع نداشت. «يوهان بروي نيل» مدير استانا و دوست نزديك آرمسترانگ بيش از هر كسي در اين شرايط تحت فشار روحي و الزام پاسخگويي به كنجكاوان قرار دارد.

او ديروز حاضر نشد راجع به اين شايعه كه براي هر دو ركابزن ستيزه‌جوي تيمش نطق كرده و آنها را به عاقل بودن تشويق نموده است، زياد حرف بزند و صرفاً گفت:‌ «آنچه در جمع ما اتفاق مي‌افتد، بين خودمان مي‌ماند و ما نبايد حرف‌ها و نقشه‌هاي درون تيمي‌مان را به ديگران گزارش بدهيم. ما فقط راجع به تاكتيك‌ها صحبت مي‌كنيم.»


بدون حرف
آرمسترانگ نيز به نوبه خود مي‌گويد: «ترجيح مي‌دهم زياد در اين باره حرف نزنم. هر چه باشد ما ركابزناني بسيار حرفه‌اي هستيم و حتي اگر بر اثر اينگونه فعل و انفعال‌ها آزرده خاطر شويم، وظيفه‌شناسي‌مان كاهش نمي‌يابد و ميزان كارمان در همان سطح سابق خواهد ماند.» آرمسترانگ قسمتي از ايده‌ها و اظهارنظرهايش را هم روي وب‌سايت شخصي‌اش گذاشته ولي آنها هم فقط مقداري كلي‌گويي و شرح ماوقع مراحل مختلف مسابقات است و مراتب عناد بين او و كونتادور از آن برنمي‌خيزد.

ولي اين مسئله‌اي نيست كه فقط با حرف نزدن درباره آن بتوان منكر آن شد.
دردسرهاي جنبي نيز براي آرمسترانگ زياد بوده است. او در بازگشت به «دور فرانسه» پس از سه سال دوري از آن در كانون توجه تست‌كنندگان دوپينگ در اين پيكارها قرار دارد و بيش از تمامي ركابزنان ديگر در اين زمينه زير ذره‌بين است ولي اين سياستي است كه اتحاديه جهاني دوچرخه‌سواري (UCI) و آژانس ضددوپينگ فرانسه در پيش گرفته‌اند و قاطبه فرانسوي‌ها كه پيشتر سايه آرمسترانگ را با تير مي‌زدند و براي اثبات دوپينگي بودن او بي‌تاب بودند، امسال در اين زمينه حساسيت گذشته را به خرج نمي‌دهند.


نمايش ضعيف رقبا
عاملي كه كمك كرده است بعد از گذشت 11 مرحله از اين تور 21 مرحله‌اي 23 روزه دو ركابزن جاه‌طلب و صلح‌ناپذير آستانا بر همه سايه بيندازند، نمايش ضعيف ساير مدعيان بوده است. آنها در دو مرحله حساس تايم تريل رقابت‌ها زمان‌هاي زيادي را از دست دادند و در نتيجه فاصله‌شان با كونتادور و آرمسترانگ زياد شده است و با اينكه كوشيدند در سه مرحله «پيره‌نه»اي مسابقات (مراحل ششم تا نهم) با دست زدن به فرارهاي بزرگ جبران مافات كنند و به صدر جدول بازگردند، نتوانستند.

اين شامل كادل اوانز نايب قهرمان استراليايي دو دوره گذشته، كارلوس ساستره، قهرمان اسپانيايي فصل پيش. برادران اشلك (فرانك و اندي) كه اعضاي لوكزامبورگي تيم ساكسوبنك هستند و همچنين مايكل راجرز ديگر ركابزن استراليايي و دنيس منچوف فاتح روسي «دور ايتاليا» هم مي‌شود و برتري استانا به حدي است كه رتبه‌هاي چهارم و ششم نيز مال كلودن و ليپ هايمر است.


بيشتر از صفر درصد!
اين در حالي است كه كونتادور و آرمسترانگ به ترتيب با 6 و 8 ثانيه فاصله نسبت به نوچن تيني در جدول كلي دوم و سوم هستند و از حالا خود را در نقطه اول و اين مسئله را فقط يك فرماليته مي‌دانند. با اين حال پيش‌بيني آنچه در ادامه جنگ داخلي در استانا و دوئل ظاهراً دوستانه آرمسترانگ و كونتادور روي خواهد داد، بسيار سخت مي‌نمايد ولي قدر مسلم اينكه احتمال قهرماني آرمسترانگ كه پيشتر «صفر درصد» تلقي مي‌شد حالا بسيار بيش از آن به نظر مي‌آيد.