
تلاشهاي وزارت امور خارجه ايران براي دسترسي به نامه محمود احمدينژاد به همتاي فرانسوياش، هنوز به نتيجه نرسيده است.
يک منبع آگاه در وزارت امور خارجه به خبرنگار «فرارو» گفت: مقامات و کارشناسان اين وزارتخانه اساسا در جريان نگارش و فرستادن نامه احمدينژاد به سارکوزي نبودهاند.
اين در حالي است که در ايران و همه کشورهاي جهان، وزارت امور خارجه، تنها مجراي قانوني مراودات و مکاتبات ديپلماتيک است و همه مقامات و دستگاهها در همه سطوح به وسيله همين وزارتخانه با بيگانگان ارتباط برقرار ميکنند.
بسياري از اقدامات و ابتکارات سياست خارجي ايران، اکنون بدون آگاهي و رايزني کارشناسان و مسئولان وزارت خارجه صورت ميپذيرد، حال آنکه مقامات اين وزارتخانه و سفرا بايد در اين باره پاسخگو باشند.
به نظر من اين يك ضعف است. ادامه اين روند شيرازه امور را از هم مي پاشد، آن هم در اين شرايط حساس.
رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت اعلام نمود که سکان دیپلماسی کشور را در دست داشته و به تنهایی و با ابتکارات خود آن را پیش میبرد. لذا دلیلی وجود ندارد که وزارت امور خارجه و دیپلماتهای آن از متن نامه مطلع شوند. و دلیلی هم برای گرفتن مشورت از وزارت امور خارجه وجود ندارد زیرا دستگاه دیپلماسی کشور با چنین نامه نگاریهایی مخالف است زیرا ارسال این نامه ها هزینه های زیادی از لحاظ پرستیژ بین المللی برای کشور دارد و در مقابل باید منفعت بیشتری حاصل کند که در نامه های قبلی به بوش و مرکل بی اثر بودن این اقدامات را شاهد بودیم. و حتی بعضی از رسانه ها به طنز از این اقدام ایران یاد کردند!
باسلام
اين حق بديهي رئيس جمهور است.نميدانم چرا هميشه فكر ميكنيم كه بايد از يك شيوه براي پيشبرد امور استفاده كرد.برخي مسائل هست كه با شيوههاي جديد بايد دنبال كرد؟وابسته به رسوم بودن هميشه كارساز نيست.رئيس جمهور هم ميتواند براي خود سفيري داشته باشد مانند همه سفرايي كه از طرف ايشان منصوب ميشوند.و امورات مهمه خود را از طريق آن فرد انجام دهد.لطفا به اصل موضوع توجه كنيد و نه به شيوههاي آن.