برخلاف تبليغات رسانه‌هاي غربي و تصور افكار عمومي داخل ايران، شرايط رفاهي و عمراني و پيشرفت افغانستان، هفت سال پس از حاكميت آمريكا بر اين كشور، چندان تفاوتي با بيست ـ سي سال گذشته نداشته است؛ به گونه‌اي كه خیابانهای كابل، پايتخت اين كشور، همچنان پر از گاري، دیوارها پر از جاي تير و حومه آن مشحون از بيغوله‌نشيني است و يافتن آسفالت سالم در اين شهر نيز بسيار مشكل است و قطع چندين ساعته و هر روزه برق، مسئله‌اي كامل عادي است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، حامد كرزاي، رئيس‌جمهور افغانستان، هفته گذشته در يك جلسه سخنراني رسمي كابل، بر پيشرفت و توسعه افغانستان در سال‌هاي اخير تأكيد كرد.

كرزاي براي نمونه به سفر خارجي چندي پيش خود اشاره كرد و گفت: خوشبختانه با وجود آن كه شب بود، هواپيماي ما به سلامت به زمين نشست. پيش از فرود، من از آسمان نقاط زياد نوراني ديدم، از خلبان پرسيدم، اينجا كجاست؟ گفت: وارد افغانستان شديم و من از اين بسيار خشنود شدم كه ورودي افغانستان اينقدر نقطه روشن دارد كه نشان دهنده كار شدن در برق روستاهاست. 

رئيس‌جمهور افغانستان در بخش ديگري از اظهاراتش با اشاره به رشد صنعت افغانستان، خودكاري از جيب خود درآورد و گفت: اين خودكار ساخت افغانستان است، من با آن نوشته‌ام، خوب هم مي‌نويسد، شما هم حتما خودكار افغاني بخريد.

وي سپس يك قطعه كابل و يك كيسه كليد و پريز را به حاضران نشان داد و گفت: اين كليد و پريزها هم ساخت افغانستان است؛ مارك آن «نگين» است و كار هم مي‌كند. شما هم حتما جنس افغاني بخريد؛ ايراني و تركيه‌اي نخريد، حتي اگر مغازه‌اي كليد افغاني نداشت، به مغازه بعدي برويد و افغاني بخريد.

 

وي در پايان به زبان فارسي و لهجه شيرين افغاني گفت: افغانستان مال شماست،در اين كشور دموكراسي حاكم است و من با كمال احترام، با كمال تواضع، با كمال بيچارگي از شما درخواست مي‌كنم در پيشرفت كشور مشاركت كنيد.

جالب آن‌كه در چند نوبت، حاضران در جلسه برخاسته و به نقد سخنان كرزاي پرداختند و رئيس‌جمهور افغانستان هم از اين اظهارات استقبال كرد. حتي يكي از حاضران گفت: سخنان شما بسيار مفيد و درست است، اما برخي از وزراي شما فاسدند.

خبرنگار «تابناك» مي‌افزايد: با وجود اين، مطبوعات افغانستان از آزادي مناسبي برخوردارند و علاوه بر يك شبكه تلويزيوني دولتي، هشت شبكه تلويزيوني خصوصي در اين كشور فعاليت مي‌كند.

همچنين با وجود همسايگي ايران و افغانستان و دين و زبان مشترك، حضور كارشناسان و مهندسان ايراني در اين كشور، بسيار كمتر از ميزان ممكن است، حال آن‌كه فعالان اجتماعي آمريكايي و اروپايي به رغم فعاليت نداشتن چشمگير عمراني و اقتصادي، در خط دادن به فعاليت‌هاي اجتماعي اين كشور حضوري جدي دارند كه پيامدهاي آن براي دو كشور ايران و افغانستان چندان رضايتبخش نيست.