کد خبر: ۷۸۵۲۲۳
تاریخ انتشار: ۰۵ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۹:۴۰ 25 March 2018

هنوز هفت ماه از روی کار آمدن شورای شهر اصلاح‎طلب نگذشته است که زمزمه‎های سقوط اولین شهردار در دوران جدید به گوش می‎رسد. سقوطی از جنس استعفا و با بهانه بیماری صعب العلاج؛ آنهم در روزهای منتهی به بهار و اوج فعالیت نوروزی شهرداری. اعلام استعفای محمد علی نجفی از مسئولیتی که در طی چهارده سال گذشته، به صورت دربست در اختیار اصولگرایان بوده است و پس از مرارت‎های فراوان به دست اصلاح طلبان رسیده است، باب تحلیل های فراوانی را در محافل سیاسی و غیر سیاسی گشوده است و منجر به گمانه زنی های متعددی شده است.

به گزارش اسکان، همگان متعجبند و این سوال را از خود می پرسند که چگونه می‎شود شهرداری تهران که در طی چهارده سال گذشته، دو شهردارش در زمان شهرداری، چهار بار در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده‎اند و با فراغتی که مسائل شهرداری برای آنان فراهم کرده بود به صندلی‎های بزرگتری فکر می‎کردند، اینک شهردار خود را دچار بیماری صعب العلاج کرده و پس از گذشت هفت ماه، او را وادار به استعفا کرده است؟

واقعیت آن است که شهرداری تهران در طی سال‎های گذشته، دچار بیماری صعب العلاجی شده است که به سادگی، قابل درمان نیست و از چنان قدرت و پیچیدگی گسترده‎ای برخوردار شده است که می‎تواند یک مدیر توانمند و با سابقه را در مدت هفت ماه از پای در آورد. بیماری شهرداری تهران، از همان نوعی است که از آن با نام «اژدهای هفت سر» یاد می‎شود و اژدهای مذکور، چنان از جانب اصحاب قدرت و ثروت، پشتیبانی می‎شود که حتی دکتر نجفی‎ها نیز در مدت هفت ماه، از پای در می‎آیند.

هم قانون، هم عرف و هم رویه در دنیای جدید، اذعان دارند که حتی یک پادگان را نیز نباید برای مدت دوازده سال به یک سرهنگ سپرد؛ چه برسد به نهادی بزرگ و معظم به نام شهرداری را و اینگونه می‎شود که اصحاب زر و زور و تزویر، چنان جولانگاهی برای خود می‎یابند که به سادگی قابل حذف نیستند و می‎توانند در صورت لزوم، کل نهاد را به سمت تباهی بکشند.

رد پای اصحاب مذکور را می‎توان در استخدام‎های بی‎ضابطه و غیرقانونی در شهرداری تهران جستجو کرد، می‎توان در کسری بودجه فراوان شهرداری مشاهده کرد، می‎توان در مجوزهای بی حدوحصر و غیرقانونی مجتمع‎ها، تراکم‎ها و «مال»‎ها مشاهده کرد، می‎توان در سنگ اندازی‎های فراوانی در مقابل اقدامات تیم جدید شهرداری مشاهده کرد، می‎توان در حیف و میل بودجه شهرداری به انحای مختلف در 14 سال گذشته مشاهده کرد، و می‎توان در احضار شهردار تهران برای پاسخگویی به همایش بانوان برج میلاد در اندک زمانی پس از وقوع یک اتفاق، مشاهده کرد.

مگر می‎شود بر بیماری صعب العلاج شهرداری پیروز شد؛ هنگامی که فاکتورهای دو میلیارد تومانی برای پخت آش در اسناد و مدارک شهرداری مشاهده می‎شود؟ مگر می‎شود دچار بیماری صعب العلاج نشد؛ هنگامی که دیپلمه‎هایی را جذب شده در بدنه شهرداری مشاهده می‎کنی که نه می‎توان آنان را نگه داشت و نه می‎توان اخراج کرد؟ مگر می‎شود دچار بیماری صعب العلاج نشد؛ هنگامی که فسادسازان، در نقش فسادستیزان به مقابله با اقدامات شهرداری می‎پردازند و از عدم صلاحیت نجفی برای شهرداری می‎گویند؟

نجفی در مدت هفت ماه، حتی نتوانست هفت ماه از اقدامات فساد زا و منحرف دوران سرهنگ را اصلاح کند؛ چه برسد به آنکه بخواهد انقلابی در مدیریت شهرداری ایجاد کند؛ چراکه با حجم عظیمی از نابسامانی‎هایی روبرو بود که تنها اصلاح رویه، زمان فراوانی را می‎طلبید؛ چه برسد به اصلاح ساختار.

یک تشکل پروار یافته از فساد و قدرتمند که حتی دارای چنان وسعتی در اختیارات بود که می‎توانست مانع از حضور شهردار تهران در برخی جلسات مهم مدیریت شهری شود و حتی می توانست مانع از واگذاری پروژه های کلان به افرادی غیر شود، در نهایت توانست تیم نوپای نجفی در شهرداری را شکست دهد و نگذارد بیماری صعب العلاج شهرداری، رو به درمان رود.

شهرداری تهران دچار بیماری صعب العلاجی است که به سادگی، قابل درمان نیست و شهردار منتخب بعدی نیز باید خود را برای مبارزه با این بیماری، آماده کند و این آمادگی را نیز داشته باشد که خودش، دچار بیماری صعب العلاجی شود که او را مجبور به کناره گیری از مسئولیت کند.

اشتراک گذاری
روی خط سایت ها
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۰۷ - ۱۳۹۷/۰۱/۰۶
بنظر مياد شهرداريها عموما مريض هستند و هر كسي بعنوان شهردار شروع به كار ميكنه اين مريضي مسري گرفتارش ميكنه مگر اينكه دوپينگ پيشگيرانه كرده باشه.
مريضيه ديگه بايد مراقب بود.
نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار